چند نشانه رفتارهای سمی را بشناسید

به طور کلی امروزه بسیاری از رفتارهای غیر قابل قبول در جامعه ما عادی سازی و مورد قبول واقع شده اند که در حقیقت بسیار زیان بار خواهند بود. به گونه ای که حتی شما نیز ممکن است برخی از این رفتار ها را بروز دهید که برای تشخیص این رفتارهای سمی بایستی در ابتدا نشانه های آن را بشناسید.

آشنایی با نشانه رفتارهای سمی

بهتر است بدانید معمولا رفتارهای سمی به رفتارهایی گفته خواهد شد که طیف وسیعی از احساسات منفی را ایجاد می کند. این رفتارها منجر به بیماری های روحی روانی و جسمانی می شوند و در نهایت بهداشت روان و کیفیت زندگی آن ها را تحت تاثیر قرار خواهند داد. این رفتارها را می توانید در خود یا اطرافیان مشاهده نمایید که بسیار هم آزاردهنده خواهند بود.

به صراحت می توان گفت که این رفتار ها اغلب ریشه در دوران کودکی و حفره های شخصیتی درون فرد دارد. در واقع واژه خانواده احساسات مختلفی را در قلب و ذهن ایجاد می کند که بایستی نگاه کلیشه ای را کنار بگذارید و بپذیرید که همیشه هم خانواده بستر امن و شادی برای زندگی نیست. در برخی موارد نیز تجربه های ناخوشایند زیستن در کنار افرادی آزاردهنده با رفتار های سمی چیزی فراتر از دلخوری و ناامیدی خواهد بود.

توجه داشته باشید که زندگی کردن با انسان های سمی و آزار دهنده می تواند استرس و اضطراب را بخشی جذایی ناپذیر از وجود هر فرد کند. معمولا این دسته از افراد نشانه هایی دارند که تشخیص آن ها بسیار سخت خواهد بود. دست کم تا زمانی که با خانواده تان زندگی می کنید تشخیص سمی بودن افراد کمی دشوار خواهد بود. برای تشخیص اینکه اعضای خانواده تان رفتارهای سمی دارند یا خیر بایستی در ابتدا نشانه های آن را بشناسید. در واقع رفتار های سمی اغلب با علائمی همراه خواهند بود که هر فردی به راحتی متوجه آن خواهد شد. در ادامه رایج ترین و مهم ترین نشانه رفتار های سمی را شرح داده ایم.

منفی اندیشی:

یکی از نشانه های رفتارهای سمی منفی اندیشی می باشد. افرادی که جهان بینی منفی دارند و مدام از زندگی خود با دنیا گله و شکایت دارند قطعا عینک بدبینی را به دیگران تزریق می کنند. در واقع آنچه باعث ناراحتی دیگران می شود تفاسیر، انتظارات و افکاری است که در مورد وقایع بیرونی ایجاد خواهد شد. به طور کلی برداشت های اشتباه و برخورد های نامناسب که موجب تکدی خاطر شده و رضایت از زندگی را به خطر می اندازد به تدریج انواع بیماری ها را برای فرد ایجاد خواهد کرد.

این رفتار ها معمولا از این جهت اهمیت دارند که موجب بروز واکنش های غیر منطقی نسبت به وقایع خواهند شد. این افراد مدام نشخوار ذهنی با محتوای منفی داشته و برای هر مورد قضاوت های بدبینانه خواهند داشت.

وابستگی:

به طور کلی وابستگی به هر شکل که باشد نتیجه ای جز برهم زدن روال عادی زندگی نخواهد داشت. زمانی که وقت و انرژی تان را به توجه و تمرکز بر روی زندگی و مشکلات دیگران صرف می کنید بهانه خوبی به دست می آورید برای اینکه به مشکلات و زندگی تان اهمیت ندهید. در واقع فردی که همیشه نگران مشکلات دیگران است و خوشبختی و آرامش اطرافیان را بر خوشبختی خود ترجیح می دهد در نهایت خسته و فرسوده خواهد شد.

بسیاری از وابستگی ها به این علت است که فرد خود را درگیر زندگی دیگران می کند چون از این طریق احساس غرور و افتخار خواهد کرد و همچنین فکر می کند که هویت یافتن و زندگی آن ها معنا پیدا کرده است. این افراد ممکن است در کودکی آموخته باشند که زندگی شان اهمیتی ندارد و به همین خاطر زندگی خود را رها کرده و حالا که بزرگ شده اند همان عادت رفتاری را ادامه می دهند. اما باید بدانید که این نوع دیدگاه ناسالم و بیمارگونه به زندگی موجب می شود تا روابط ناسالم همراه با سوء استفاده دیگران ادامه پیدا کند.

در این مواقع برای اینکه زندگی خود را از زندگی دیگران جدا کنید بایستی بتوانید پیوندهای به شدت عاطفی و وابستگی های روانی و حتی روابط فیزیکی و ناسالمی که با دیگران دارید و باعث آزارتان می شود را قطع نکنید زیرا با این دسته از رفتارها نمی توان زندگی آرامی را تجربه کرد و همچنین کیفیت زندگی اطرافیان را بهبود بخشید.

خود ناتوان سازی:

بهتر است بدانید که راهبرد های خودناتوان سازی رفتاری در واقع مهم ترین راهبردهای خود ناتوان سازی خواهند بود زیرا مستلزم دست زدن به رفتارهایی هستند که عملکرد فرد را ضعیف می کنند. وقتی که افراد حس می کنند به شدت به حفظ عزت نفس نیاز دارند قطعا راهبرد های خود ناتوان سازی را انتخاب خواهند کرد.

معمولا وقتی افراد به این راهبردها متوسل می شوند که احساس کنند تلاش برای مقابله با مشکلی که موفقیت در آن تضمین نشده نیز خطرناک تر است. بنابراین ترجیح می دهند در موفقیت خود اختلال ایجاد کنند تا بدین ترتیب حداقل بهانه ای برای شکست داشته باشند. توجه داشته باشید که نسبت دادن رفتار های غیر قانونی و نامعقول به برخی چیزها آسان تر از اعتراف کردن به ضعف ها در کنترل تکانه یا قضاوت بد است.

خودشیفتگی و غرور:

فردی که نیاز به دیده شدن دارد و می خواهد خود را بزرگ تر از آنچه که وجود دارد نشان دهد قطعا دچار خودشیفتگی و غرور کاذب است که با دوست داشتن خود در تضاد خواهد بود. همانطور که می دانید خودشیفتگی یک صفت ناپسند و اجتماعی تلقی می شود که افراد خودشیفته نسبت به انتقاد دیگران حساس هستند، عزت نفس کاذبی داند، تمام موفقیت هایشان را متکی به توانایی خودشان می دانند و همچنین شکست هایشان را به دیگری و عوامل بیرونی نسبت می دهند.

در واقع این افراد به راحتی خودشان را در موقعیت های مختلف توجیه می کنند و اهل رقابت خواهند بود. برعکس افراد خودشیفته، افراد متواضع نیازی به غلبه بر دیگران ندارند و هرگز نمی خواهند برتری هایشان را به رخ دیگری بکشند.

پرخاشگری انفعالی:

معمولا افرادی که از ابزار علنی احساسات واهمه دارند قطعا احساس واقعی شان به صورت غیر مستقیم ابراز خواهد شد به گونه ای که ناخودآگاه از انجام کار های مربوط به افرادی که علاقه به آن ها ندارند سرباز می زنند. توجه داشته باشید که پرخاشگری منفعلانه و شخصیت منفصل پرخاشگر به معنای عدم قاطعیت و ناتوانی در نه گفتن خواهد بود.

افرادی که نمی توانند مستقیم خواسته هایشان را بیان کنند و مهارت ابراز را یاد ندارند اغلب به جای گفتن صریح و شفاف نیازهایشان را غیر مستقیم و با نیش و کنایه بیان خواهند کرد. این دسته از رفتار ها به شدت سمی هستند زیرا روابط با دیگران را به حد زیادی تحت تاثیر خواهند داد.

عدم پذیرش مسئولیت:

کسی که مسئولیت کارها و اعمالش را نمی پذیرد و آن را به گردن دیگران می اندازد به نوعی رفتار سمی از خود نشان خواهد داد که آرامش را نیز از دیگران سلب می کند. این افراد با ایفای نقش قربانی و شکوه و گلایه از دیگران به شدت مظلوم نمایی می کنند تا احساس گناه در آنان ایجاد نمایند. در واقع هدف این افراد ای است که نشان دهنده مقصر بدبختی و یا اشتباهاتشان دیگران هستند. عدم پذیرفتن مسئولیت نیز شکل های دیگری به خود می گیرد که به راحتی می توانید آن را شناسایی نمایید.

جلب توجه:

دیگر نشانه رفتارهای سمی جلب توجه است. به طور کلی افرادی که مدام دنبال جلب توجه دیگران هستند و از هر ترفندی برای به دست آوردن نگاه مردم استفاده می کنند قطعا انسان هایی سمی خواهند بود که دوست دارند در راس امور باشند. معمولا این رفتار های زننده موجب تخریب روابط با دیگران خواهد شد زیرا که بقیه آن ها را جلف و یا خودنما خطاب خواهند کرد.

نیاز به کسب توجه به تدریج تبدیل به عادت شده که ترک آن نیز سخت خواهد بود. خودنمایی هر انسانی را از پا در می آورد زیرا دائما باید تلاش کند و از نیاز های خودش چشم پوشی کند تا ببیند دیگران به چه چیزی امتیاز می دهند. این دسته از افراد به تحسین و تشویق دیگران بیش از حد نیاز دارند و چنانچه فردی به آن ها بی اعتنایی کند و یا تاییدشان نکند دچار غم و خشم خواهند شد.

منبع : آرگا