همه چیز درباره بیماری دیسلکسیا، از علایم تا درمان

یکی از بیماری هایی که در توانایی های لازم برای خواندن، یادگیری و نوشتن اختلال ایجاد می کند، بیماری دیسلکسیا می باشد. در بعضی از پژوهش هایی که در انگلیس انجام شده است، به این نتیجه رسیده اند که از هر ۱۰ نفر یکی از آن ها به این بیماری مبتلا هستند. در ادامه به بررسی بیشتر این بیماری می پردازیم.

بیماری دیسلکسیا

اگر بخواهیم تعریف دقیق تری از این بیماری بیان کنیم، فرد با داشتن هوش کافی ولی در خواندن و نوشتن مشکل دارد. نارسا خوانی و خوانش پریشی اسامی دیگری است که به این بیماری اطلاق می شود. کودکان مبتلا به این بیماری بیشتر از هم سن سالان خود ممکن است در معرض ابتلا به کمبود توجه و پیش فعالی یا همان ADHD قرار بگیرند. هم چنین این بیماری در بزرگسالی ممکن است باعث ایجاد عدم اعتماد به نفس شود. دیسلکسیا مشکلی است که مادام العمر می باشد. اما اگر در سال های اولیه این مریضی شناخته شود، راهکار های بسیار زیادی وجود دارد که به بهبود آن کمک فروانی می کند و فرد می تواتد زندگی کاملا عادی داشته باشد.

علل ایجاد دیسلکسیا

طی تحقیقاتی که دانشمندان و محققان در زمینه این بیماری انجام داده اند، دلایل مشخص و قطعی برای این مشکل پیدا نکرده اند. اما به گفته ی  آن ها دیسلکسیا بیشتر یک بیماری ژنتیکی می باشد. تاثیر این بیماری بر روی یک سری ژن های خاص باعث اختلال در عملکرد پردازش خواندن و زبان در مغز می شود. البته محققان معتقدند عوامل دیگری نیز باعث ایجاد احتمال مبتلا شدن به خوانش پریشی می باشد.

ممکن است تولد زودرس این بیماری را ایجاد کند. هم چنین سابقه خانوادگی در نارساخوانی نیز باعث بروز این مشکل می شود. در بعضی تحقیقات انجام شده به این نتیجه رسیده اند که در دوران بارداری قرار گرفتن در معرض نیکوتین، عفونت ها یا الکل ممکن است باعث ایجاد این بیماری شده باشد.

علائم بیماری دیسلکسیا

معمولا این بیماری قبل از اینکه که کودک شما به مدرسه برود خود را نشان نمی دهد و در این سن شاید شما متوجه این مشکل نشوید. اما به محض ورود به مدرسه و در اولین سال تحصیلی حتی ممکن است که معلم متوجه این بیماری شود. زمانی که کودک شروع به خواندن کند، دیسلکسیا کم کم نشانه های خود را بروز می دهد. نشانه های کلی این بیماری به شرح زیز می باشد.

• این فرد ممکن است هجی کردن کلمات برایش دشوار باشد و به درستی آن ها را هجی نکند.
• نظم و ترتیب حروف ها را در کلمات تشخیص ندهد و اشتباه بگیرد.
• در خواندن و نوشتن بسیار کند است.
• این فرد ممکن است مطالب و اطلاعات را وقتی برای او شفاهی بیان کنید متوجه شود اما اطلاعات نوشته شده را درک نکند و با درک آن مشکل داشته باشد.
• فرد مبتلا به این بیماری در برار برنامه ریزی و سامان دهی مقاومت نشان می دهد.
• ممکن است در نوشتن حروف غلط داشته باشد به عنوان مثال b  را به جای d بنویسد.

به صورت کلی اگر می خواهید با  علائم این بیماری  قبل از ورود به مدرسه، در سن مدرسه و در نوجوانی و بزرگسالی آشنا شوید، در ادامه ما به تفکیک برای شما بیان خواهییم کرد.

علائم قبل از ورود به مدرسه

کودک مبتلا به این بیماری ممکن است در مواجه با یادگیری واژه ها و کلمات جدید کند عمل کند. در شکل گیری درست و صحیح کلمات ممکن است با مشکل مواجه شود. کودک ممکن است دیر شروع به حرف زدن کند. در مهد هنگام یادگیری سرود ها و شعر ها به مشکل بخورد و در آخرممکن است که در یادآوری و یا نام گذاری رنگ ها، حروف و اعداد مشکل داشته باشد.

علائم پس از ورود به مدرسه

یکی از نشانه های بیماری دیسلکسیا که در زمان مدرسه ظاهر می شود این است که فرد مبتلا در هجی کلمات مشکل دارد. درک و پردازش آن چه می شنود برایش سخت است. در خواندن نسبت به هم سن های خودش ضعیف است. ممکن است در دیدن شباهت ها و تفاوت های حروف و کلمات مشکل داشته باشد. زمان زیادی احتیاج دارد تا به نوشتن یا خواندن بپردازد. ممکن است کودک از فعالیت هایی که به خواندن مربوط می شود، دوری کند. هم چنین تلفظ کلمات ناآشنا برای آن سخت است و مشکل دارد.

 بیماری دیسلکسیا در نوجوانی

تقریبا علاِم ظاهر شده در این سن نیز همانند کودکی است. این افراد در نوشتن، مشکل املایی دارند. در خواندن و نوشتن کند عمل می کنند. در خلاصه کردن داستان مشکل دارند. از خواندن پرهیز می کنند. نام ها یا کلمات را ممکن است اشتباه بیان کنند. این افراد در درک عبارت هایی که از اصطلاحات خاص به کار برده می شوند، مشکل دارند. انجام مسائل ریاضی برای آن ها دشوار است. برای نوشتن و خواندن زمان نسبتا طولانی و غیر معمولی را صرف می کنند. هم چنین در حفظ کردن، یاد گیری زبان خارجه و به خاطر سپردن مشکلاتی را دارند.

تشخیص دیسلکسیا توسط پزشک

در علم پزشکی تاکنون آزمایشی برای اینکه این بیماری تشخیص داده شود، وجود ندارد. اما پزشک با استفاده از راهکار های زیر این بیماری را تشخیص می دهد.

نورولوژیک، شامل آزمایش های بینایی ، شنوایی و مغزی است که پزشک با انجام آن می تواند به این نتیجه برسد که آیا اختلال دیگری باعث این مشکل شده است ؟

پزشک معالج سوالات کتبی را در اختیار کودک، خانواده و معلم قرار می دهد تا به آن ها پاسخ داده شود. همچنین تست هایی برای تشخیص زبان و خواندن از کودک می گیرد. هم چنین  با انجام تست خواندن و مهارت های آکادمیک، مهارت خواندن او را تجزیه و تحلیل می کند.

پزشک سوالاتی نظیر اینکه آیا در خانواده اعضایی هستند که در یادگیری اختلال داشته باشند از شما می پرسد تا بتواند سابقه پزشکی کودک را مطالعه کند.

پزشک معالج برای اینکه از سلامت روان کودک نیز اطلاعات داشته باشد، تست هایی در اختیار او قرار می دهد. اینکار در تشخیص اینکه آیا مسائل افسردگی ، اضطراب یا مشکلات اجتماعی در این توانایی کودک تاثیر گذار استی خیر، بسیار موثر است. هم چنین ایشان در مورد اینکه چه افرادی در خانه زندگی می کنند و اینکه آیا مشکلاتی در خانه وجود دارد، از شما سوال می پرسد.

راه کار هایی برای درمان دیسلکسیا

علم پزشکی برای درمان این بیماری هیچ راه قطعی پیدا نکرده است. اما خوشبختانه با تشخیص به موقع این مشکل و استفاده از راه کار های آن می توان این بیماری را بهبود بخشید. بیشتر کودکان مبتلا به  بیماری دیسلکسیا می توانند با حمایت های عاطفی از سمت خانواده و هم چنین با کمک یک معلم خصوصی در درس موفق شوند. معلم می تواند با استفاده از روش های شنوایی، بینایی و لمسی برای ایجاد بهبود در توانایی خواندن استفاده کند. هم چنین برسی وضعیت فرد مبتلا توسط پزشک و هم چنین مداخله یک روانشناس تاثیر زیادی در بهبودی این بیماری خواهد گذاشت.

والدین چه کمکی می توانند بکنند؟

حمایت های عاطفی شما به بهبود فرزند خود بسیار تاثیر گذار است و این را بدانید که شما بیشتر از هر کسی می توانید به بهتر شدن  فرد مبتلا کمک کنید. اگر علائم ذکر شده را در فرزند خود مشاهد کردید هر چه زود تر به پزشک گزارش دهید. تشخیص زود هنگام شمادر روند بهبود بسیار موثر است.

حتما با معلم و مدرسه کودک خود در تعامل باشید و از آن ها بخواهید به شما در موفقیت فرزندتان کمک کنند. هم چنین برنامه ای بچنید که کودک شما را تشویق به خواندن کند. او را با راهکار هایی علاقه مند به خواندن کنید.

کتاب هایی را با صدای بلند برای فرزندان خود بخوانید. حتی توصیه می شود از ۶ ماهگی برای فرزند خود کتاب بخوانید. با فرزند خود به کتاب های صوتی گوش داده و زمانیکه خواندن یاد گرفت متن داستان را به همراه هم بخوانید.

چه زمانی به پزشک باید مراحعه کرد؟

علائم این بیماری را در قسمت های قبل ذکر کردیم. اگر چناچه متوجه شدید کودک شما نسبت به هم سن و سالان خود توانایی خواندن کمتری دارد و دیگر نشانه های خوانش پریشی را نیز در او احساس کردید به پزشک اطفال مراجعه کنید. پزشک در صورت برسی بیشتر شما را به متخصص مغز و اعصاب ارجا خواهد داد.

منبع : آرگا