احتمالا امروزه میدان نقش جهان اصفهان را دیده اید و یا نامش را شنیده اید و باید در نظر داشته باشید که این میدان یکی از جاذبه های بسیار خوب اصفهان به شمار می رود و باید بدانید که چندین جاذبه گردشگری در اطراف و نزدیکی این بخش از اصفهان هستند که مهم ترین آن ها موزه عصارخانه شاهی می باشد و شما نیز می توانید از این مورد دیدن نمایید. در ادامه همراه ما باشید تا با این مورد بیش تر آشنا شوید.
موزه عصار خانه شاهی؛ از روغن کشی سنتی تا موزه تاریخی
بیش تر دیدنی هایی که در اصفهان هستند معمولا از زمان صفویه به جای مانده اند و باید بدانید که سالانه این بخش از اصفهان افراد زیادی را به عنوان گردشگر جذب کرده است و در ادامه این بنای زیبا را برای تان بررسی میکنیم تا بیش تر با آن آشنا شوید.
عصارخانه کجاست؟
در قدیم به بخش هایی که برای خرد کردن موادی مانند زرد چوبه و فلفل مورد استفاده قرار می گرفت عصار خانه می گفتند که باید بدانید که روغن گیری نیز از دانه های روغنی نیز در این مکان انجام می سد و باید بدانید که فعالیت عصار خانه در ایران قدمتی بسیار زیاد دارد و در زمان داریوش هخامنشی روغن هایی مانند روغن کنجد از ایران به کشور های دیگر صادر می شد. صنعت عصر خانه در زمان صفویان رونق بسیار زیادی داشته است و باید بدانید که علاوه بر اصفهان بخش های دیگری نیز بودند که در این کشور عصار خانه داشتند و از این موارد می توان به همدان و چهار محال بختیاری نیز اشاره داشت.
عصار خانه شاهی و پیشینه آن
باید در نظر داشته باشید که عصار خانه به صورت کلی دارای دو سنگ بزرگ بوده است که برای آسیاب کردن دانه های روغنی و دانه های دیگر مانند فلفل و زرد چوبه به کار می رفته است. در سال 140 هجری شمسی نزدیک به 9 سال از انرژی برق برای عصار خانه استفاده می شد و باید در نظر داشته باشید که پیشرفت تکنولوژی باعث شد تا این بخش ها کم تر به این کار مشغول باشند و باید بدانید که بعد از مدتی عصارخانه ها تعطیل شدند و دولت این بخش ها را گرفت و تبدیل به موزه نمود. این موزه کوچک ترین موزه در ایران می باشد.
معماری این موزه
یکی از ساده ترین مواردی که در این زمینه باید بدانید نوع معماری به کار رفته در این موزه می باشد و این موزه برای آسیاب کردن استفاده می شد و باید بدانید که این موزه ها دو قطعه سنگ تهیه شده است و برای آسیاب از این بخش ها استفاده می شد. در واقع این دو قطعه سنگ با اهرمی به یک عدد چهار پا بسته می شد و زمانی که حیوان حرکت می کرد این سنگ ها روی یکدیگر ساییده می شوند و مواد درون ان ها آسیاب می شد. در واقع به این عصار خانه های قدیمی روغن گری نیز گفته می شود.
مساحت این عصارخانه در ابتدا 1800 متر مربع بود و فضا های بسیار متفاوتی را می توانستید درون آن ببینید و باید بدانید که این فضا ها شامل شتر خان، بارانداز و ورودی برای بازرگان ها بود. امروزه اکثر این موارد از بین رفته اند و باید بدانید که از این فضای بزرگ تنها دو انبار و یک تیر خانه و بارانداز و پیشخوان بر جای مانده است و به صورت کلی این موارد تا کنون توانسته اند که این موزه را تشکیل دهند و فضایی باشند تا شما بتوانید از آن ها دیدن نمایید.
ارتفاع در طبقه ابتدایی این موزه 11 متر می باشد و سقف های این بنا طاق دار بوده و روشنایی آن ها از طریق نورگیر های زیبا و قدیمی تامین می شوند. در واقع گنبدی بودن این بخش می تواند باعث خنک ماندن این موزه شود و درب های زیادی در اطراف این بخش می بینید که می تواند ورودی و خروجی این موزه باشند.
نشان جهانی ایکوم
باید رد نظر داشته باشید که این موزه توانسته است تا نشان جهانی ایکوم را کسب نماید و باید بدانید که لقب کوچک ترین موزه ایران نیز به این موزه داده شده است. در واقع بر اساس شاخص های پژوهشی و نگهداری و آموزشی این بخش از ایران می تواند یکی از مکان های بسیار جالب برای آشنایی بیش تر با تاریخ فرهنگ ایرانی باشد.
منبع : آرگا
