مدرسه دومین فضای تربیتی است که کودک در آن قدم می گذارد. کودک تا پیش از آن که وارد چنین فضایی شود، تنها مربیانی که داشته و از آن ها الگوبرداری می کرده، والدین او بوده اند. در حالی که اکنون شرایط کاملا تغییر کرده است و مسیر جدیدی در انتظار کودک می باشد. بدیهی است تعویض محیط در ابتدای مسیر می تواند کمی گیج کننده به نظر می رسد. چرا که شخصیت کودک هنوز شکل نگرفته است و هنوز آن طور که باید از محیط اطراف خود درکی ندارد. از این رو به کمک والدین، معلمان و اطرافیان خود نیاز دارد تا بتواند در فضاهای مختلفی که به سمت عمومی شدن پیش می روند، عملکرد اجتماعی تری داشته باشد. در ادامه مطلب به مهم ترین روش های تعامل والدین با مدرسه اشاره خواهیم کرد.
راهکارهای افزایش تعامل والدین با مدرسه
همان طور که در ابتدای متن اشاره کردیم، مدرسه به عنوان دومین فضای تربیتی است که کودک در آن قدم می گذارد. طبیعتا کودک در خانواده و تحت نظارت پدر و مادرش با یک روش تربیت شده و از آزادی های خاصی برخوردار بوده است. اما زمانی که وارد مدرسه می شود، می بایست تحت نظارت برخی قوانین و در چارچوب برخی محدودیت های تعیین شده رفتار کند. بنابراین برای این که کودک بتواند رفتاری درست و مورد تأیید از خودش ارائه دهد، لازم است میان والدین با مدرسه تعامل برقرار باشد.
تشکیل انجمن اولیا و مربیان
برای این که تعامل والدین با مدرسه به درستی برقرار شود، نیاز به برگزاری جلساتی است که به آن ها جلسات اولیا و مربیان گفته می شود. به طور معمول این جلسات بعد از یک سری دوره زمانی تعیین شده برگزار می شوند. در این جلسات، اولیا و مربیان به صورت مستقیم در خصوص تربیت و رشد کودک به معاشرت و گفتگو با یکدیگر می پردازند. به همین خاطر لزوم تشکیل جلسات اولیا و مربیان و ضرورت شرکت والدین در این جلسات، مشخص خواهد شد.
بسیاری از والدین حضور در این جلسات را الزامی نمی دانند و این راه ها را به عنوان راهی مؤثر برای تربیت فرزندان خود در نظر نمی گیرند. خوب است بدانید که تنها خانواده و یا تنها مدرسه نمی تواند تأثیر کافی در تکامل و رشد کودکان داشته باشد. خانواده به عنوان مهم ترین بستری که کودک می تواند در آن رشد کند و از نظر تحصیلی و اجتماعی شکوفا شود، نقش مهمی در شکل گیری شخصیت کودک ایفا می کند. در مقابل مدرسه نخستین جامعه بزرگی است که کودک به تعامل با هم سن و سالان خود می پردازد. در حقیقت علاوه بر این که کودک باید مهارت های درست ارتباط گرفتن را بیاموزد. باید بداند که چگونه درس بخواند و چگونه برای آینده خود برنامه ریزی کند و در مسیر این برنامه ریزی ها، گام های کوچک و بزرگی بردارد.
بنابراین جلسات اولیا و مربیان خانواده ها را در جریان سیاست ها، برنامه ها و سیستم آموزشی مورد نظر آموزش و پرورش قرار می دهد. البته سیاست های آموزش و پرورش دست والدین را جهت دخالت و اظهار نظر در این سیستم ها باز می گذارد. بنابراین والدین می توانند با توجه به خلقیات و روش تربیتی خود، نظرشان را در ارتباط با برنامه های پیش روی مجموعه آموزشی بیان کنند.
والدین چه نقشی در جلسات اولیا و مربیان دارند؟
همان طور که مجموعه آموزشی باید برنامه و سیستم های درستی را در جهت ارتباط گرفتن با والدین پیاده سازی کند، نیاز است تا والدین برای شکل گیری این ارتباط قدم های استوارتری بردارند. در حقیقت برای این که بتوانید تأثیر درستی بر روی کودکان خود داشته باشید، می بایست رابطه ای دو طرفه با سیستم آموزشی فرزندتان ایجاد کنید. طبیعتا هماهنگ شدن با یک مجموعه آموزشی می تواند برای والدین کمی سخت باشد. چرا که اکنون آن ها مرجع دیگری دارند که به اندازه خودشان بر روی فرزندان شان تأثیرگذار هستند. اما والدین باید بدانند که بی توجهی، به رسمیت نشناختن مجموعه آموزشی و نادیده گرفتن تأثیرات آن بر روی رفتار و تربیت کودکان تنها می تواند به کودک آسیب برساند.
به بیان دیگر، کودک در مدرسه می آموزد که برخی چیزها را در زندگی در اولویت قرار دهد. اما زمانی که به خانه بیاید و آن ارزش ها از نظر والدین پوچ و بی ارزش باشند، طبیعتا کودک نمی تواند در این زمینه تصمیم درستی بگیرد و دچار سردرگمی خواهد شد. در این جا ضرورت ارتباط و تعامل والدین با مدرسه مطرح می شود.
والدین برای تعامل با مدرسه چه کارهایی باید انجام دهند؟
اولین قدمی که والدین می بایست جهت بهبود روابط خود با مدرسه بردارند این است که به خاطر داشته باشند معلم فرزندشان، در هر شرایطی برای آموزش و تربیت فرزند آن ها زحمت می کشد و در مقام خودش دارای احترام است. اگر والدین انتقادی به رفتار او دارند، باید در جلساتی با معلم و مدیر بدون حضور فرزندشان آن را مطرح کنند و به نتیجه برسند.
والدین باید به طور دائم با مدرسه در ارتباط باشند. در کلیه جلساتی که در مدرسه برگزار می شود شرکت کنند و خودشان را در جریان برنامه های آموزشی قرار دهند. حضور ماهانه حداقل یک بار در مدرسه به والدین کمک می کند که در جریان برنامه های مدرسه و اوضاع درسی و رفتاری فرزند خود قرار بگیرند. فراموش نکنید که این جلسات، از موارد مهم و مؤثر در تربیت فرزندان به شمار می روند. بنابراین لازم است برای آن ها وقت بگذارید و تا جایی که امکان دارد، حضوری فعال داشته باشید. در حقیقت حضور فعالانه والدین در کارهای مربوط به مدرسه، حس منفعل بودن را از کودک می گیرد و او را به جنبش و فعالیت در فضای عمومی مدرسه وادار می کند.
والدین با بهبود و گسترش روابط خود با مربیان مدرسه، به فرزند خود آموزش می دهند که چگونه در یک فضای سالم، ارتباط درستی با اطرافیان برقرار کند و برای تقویت این ارتباط بکوشد. یادتان باشد که تنها جلسات اولیا و مربیان نیست که می تواند در مسیر تعامل والدین با مدرسه کمک کننده باشد. بلکه والدین باید بدانند که کودک شان در هر مقطعی، درگیر معضلات و چالش های مختص به همان دوره است.
امیدواریم مطالب این مقاله برای شما عزیزان مفید بوده باشد. در پایان پیشنهاد می کنیم مقالات تأثیر معلم بر کودک، تغییر مدرسه و ترس از مدرسه را نیز مطالعه فرمایید.
منبع : آرگا
