دسته ها
دوشنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۱

حکم فحاشی در اسلام و مجازات کیفری مقرر شده

  • حکیمه فهیمی
  • ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱
  • ۰

فحاشی به معنای اظهار امور زشت و قبیح با الفاظ و عبارات صریح می باشد که در دین مبین اسلام بسیار مورد مذمت است. با این مطلب همراه ما باشد تا درباره حکم فحاشی در دین اسلام آگاهی پیدا کنید.

فحاشی و ناسزا گفتن یکی از گناهان مسلم می باشد که هرگز درخور اهل ایمان و انسان های خداشناس و مودب به ادب اسلامی نیست. در این مطلب به حکم فحاشی در اسلام می پردازیم.

حکم فحاشی در دین اسلام چیست؟

یکی از انواع جرم های علیه اشخاص، جرم توهین و فحاشی و اهانت می باشد که موضوع وصف کیفری داشته و از سوی سایر قوانین جزایی با قوانین حقوقی یا سایر قوانین به شکل کلی و همگانی مطرح می شود که مصادیق عدیده دارد. زیرا هدف قانون گذار از وضع قوانین، شامل همه افراد کشور می باشد مگر این که به موجب خود قانون مشمول افراد بخصوصی شود.

  •  خرید انواع قهوه
  •  بلیط کیش

به طور مثال توهین به افراد شاغل در هر منسب و دستگاهی(ماده ۸۳۴ قانون تعزیرات حکومتی). در ادامه مطلب به حکم فحاشی در اسلام پرداخته می شود.

حکم فحاشی در مجازات اسلامی

در دین اسلام فحش دادن و ناسزا گفتن عملی زشت و گناهی مسلم است که هرگز در شان اهل ایمان و انسان های خداشناس مبادی آداب اسلامی نمی باشد.  فحاشی عبارت است و اظهار کردن امور قبیح و زشت با الفاظ و عبارات صریح و آشکار. همه الفاظ ناسزا بدون شک ممنوع و مذموم می باشد. هر چند برخی بدتر و زشت ترند و گناه آن بیشتر خواهد بود. خواه در مقام دشنام گفته شود یا به عنوان شوخی یا هر عنوان دیگری در امر تحقق جرم، توهین و فحاشی سه عنصر مانند بقیه قوانین کیفری باید ایجاد شود:

  • عنصر قانونی که به مفهوم آن است که قانون گذار در قانون موضوعه عنوان و الفاظی را توهین و اهانت برشمرد.
  • عنصر روانی و معنوی که اشخاص با سو نیت و با قصد قبلی جهت اضرار به غیر عناوین و الفاظ توهین آمیز و فحاشی را استفاده می کنند. در حقیقت سو نیت کیفری داشته باشند که در موضوع توهین و فحاشی به اشخاص که از سمت فرد بالغ و عاقل مطرح شود به طور معمول وصف بر سو نیت فرد توهین کننده می باشد مگر این که طفل بودن، جنون یا مستی گوینده توهین محرز گردد.
  • عنصری مادی که به نوعی تحقق عملی فعل توهین است.

  •  مبل و میز
  •  قاصدک 24

جهت حفظ روابط خوب فردی در متن جامعه، افراد باید از امنیت برخوردار بوده و از تعرض دیگران دور باشند که هدف از وضع قوانین کیفری و اجرای آن حفظ امنیت عمومی جامعه می باشد. فحاشی به مفهوم عامه تر به کار بردن الفاظی است که شنونده با شنیدن آن آزار دیده و به شخصیت وی توهین گردد.

فحاشی ممکن است با الفاظ بسیار رکیک نیز همراه شود که در این حالت صرفا عنوان فحاشی نداشته و قانون گذار جهت استعمال الفاظ رکیک مجازات و حکم دیگری را مطابق با احکام اسلام تعریف کرده است. ممکن است فحاشی در قالب الفاظی به منظور تخریب شخصیت شنونده بوده و صرفا شنونده ناسزا هدف مخاطب باشد ولی گاه شخصی که فحاشی می کند پا را فراتر گذاشته و با استعمال بعضی از الفاظ، سایر اعضای خانواده فرد را سوژه توهین و دشنام می کند.

در مواردی ممکن است در توهین به دیگری، جرمی هم به او نسبت داده شود که این عمل عنوان جرم را از فحاشی به افترا عوض می کند. این امکان هست که فردی با سرودن نثر یا شعری، دیگری را تخریب کرده و او را مورد توهین قرار دهد که این نوع فحاشی و اهانت هم در قانون مجازات اسلام عنوان هجو داشته و مجازات جداگانه نیز برای مرتکب در نظر گرفته می شود.

به طور کلی جرم فحاشی از جرایم کیفری بوده و جرائم کیفری به جرم هایی اطلاق می شود که ضمانت اجرا آن ها مجازات مرتکب است. جرم فحاشی از فحاشی ساده و با الفاظ توهین آمیز به مخاطب گرفته تا برخی الفاظ که به فحش های ناموسی هم معروف می باشد مختلف بوده که این الفاظ گاها نسب فرد مخاطب را نفی کرده و گاهی اهانت به خانواده، خواهر، برادر و اقوام مخاطب دارد که این نوع فحاشی قذف نام داشته و در قانون اسلام برای چنین الفاظی؛ مجازات حدی در نظر گرفته شده است.

  • حکم فحاشی ناموسی

واژه توهین لفظ عامی می باشد که قانون گذار در فضل پانزدهم قانون مجازات اسلامی به عنوان هتک حرمت اشخاص آن را بیان کرده و ماده ۸۳۹ قانون مجازات اسلامی یا تعزیرات در ابتدا توهین را با لفظ عام (توهین به افراد) مطرح نموده و برخی از مصادیق و نمونه های آن را به کار بردن فحاشی و الفاظ رکیک مطرح کرده است.

در حقیقت توهین و فحاشی به هر ترتیب و عنوان و شدتی باشد عنوان مجرمانه داشته و مشمول مجازات قانونی است. اما تشخیص خفیف یا شدید بودن آن بر عهده قاضی دادگاه می باشد که به تناسب سابقه مجرمانه شخص یا عدم سوابق مجرمانه آن ها که نخستین بار مرتکب شوند یا نه، تعیین مجازات می شوند.

به طور مثال شخصی که نخستین بار مرتکب جرم توهین و فحاشی به افراد شده است با اجازه از سایر مقررات تعزیرات، قاضی دادگاه می تواند تخفیف لازم در میزان مجازات را صادر نماید. مثل تعلیق در مجازات یا وی را به پرداخت جریمه اندک محکوم کند. اما اگر فردی تبهکار بوده و سابقه کیفری در زمینه توهین و هتک حرمت افراد دارد دادگاه می تواند مجازات وی را به حداکثر مجازت ثبت شده در ماده فوق که شامل ۷۴ ضربه شلاق یا پرداخت جریمه نقدی قابل توجه است محکوم سازد.

خاطرنشان می شود فحاشی ناموسی از مصادیق توهین،مطابق قانون ۸۳۹ تعزیرات اسلامی است و مشمول مجازات حد قذف نمی شود.

  • حکم فحاشی در انظار عموم

شیوه اثبات جرم فحاشی و توهین به افراد این است که شاکی موضوع اهانت باید دو نفر شاهد را به عنوان دلیل به دادسرا معرف نموده یا این که دلایل دیگری مانند پرینت پیامک یا تقاضای تحقیق محلی یا ارائه نوشته های توهین آمیز به دادسرا ارائه دهد.

قابل ذکر است همانطور که قانون مجازات اسلامی عنوان کرده فحاشی به افراد می تواند با تحقق شرایط قانونی در مجازات حدود، حد قذف داشته که در این حالت این حکم مشمول کسی است که عناوین ناروای ناموسی مانند زنا به مخاطب نسبت داده که در این صورت تحقق حد ذکر شده مشروط به شهادت ۴ نفر شاهد عادل است که واقع را شهادت دهند یا متهم به قذف در ۴ جلسه مختلف به اعمال نسبت ناروا (زنا) به مخاطب اقرار کند. که در صورت جمیع شرایط تحقق حد قذف، فرد مذکور به ۱۰۰ ضربه شلاق محکوم می شود.

  • حکم فحاشی به همسر

از آنجا که لفظ توهین عام می باشد به موجب قانون ذکر شده (۸۳۹) فحاشی و استعمال الفاظ رکیک به افراد هم از مصادیق توهین و اهانت می باشد و تفاوتی ندارد که مخاطب فحاشی با الفاظ ناموسی و رکیک، همسر است یا شخص دیگری.

  • حکم فحاشی تلفنی

توهین و فحاشی به افراد فقط جنبه گفتاری نداشته بلکه ممکن است گاه جنبه رفتاری یا نوشتاری نیز پیدا کند. به بیان دیگر اعمال یا نوشتار افراد می تواند جنبه مجرمانه توهین تلقی شود. خاطرنشان می شود که تشخیص مصادیق توهین، عرف جامعه می باشد.

اعمال توهین توسط افراد به سایرین می تواند به طرق مختلف باشد. گاه به شکل رو در رو و برخی مواقع در ملاء عام عنوان می شود. برخی مواقع از طریق تلفنی یا موبایل به صورت گفتار یا پیام کوتاه مطرح می شود که همگی مصادیق توهین به افراد بوده و مجازات مندرج در ماده ۸۳۹ قانون تعزیرات را شامل می شود.

در صورت تمایل برای کسب اطلاع از حکم شرعی غیبت در اسلام و مجازات تهمت و افترا روی لینک کلیک کنید.

منبع : آرگا


مطالب مرتبط
مطالب داغ
همچنین ببینید
مشاهده دیدگاه های این مطلب
دیدگاه های مطلب
۰ دیدگاه برای این نوشته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.