گریه و جیغ زدن یکی از اصلی ترین راه های ارتباطی نوزاد با اطرافیان است. نوزاد هنوز نمی تواند گرسنگی، خستگی، درد، ناراحتی یا نیاز به آغوش را با کلمات بیان کند، بنابراین احساسات و نیازهای خود را با گریه نشان می دهد. همه نوزادان گریه می کنند و حتی یک نوزاد سالم ممکن است در طول روز چند ساعت گریه داشته باشد. گاهی دلیل جیغ زدن نوزاد کاملا مشخص است، به عنوان مثال ممکن است نوزاد گرسنه باشد یا پوشک به تعویض نیاز داشته باشد. در چنین شرایطی، شناخت دلایل احتمالی و استفاده از روش های مناسب آرام کردن نوزاد می تواند به والدین کمک کند تا بهتر با این مرحله کنار بیایند. در ادامه این مقاله به بررسی مهم ترین دلایل جیغ زدن نوزاد می پردازیم.
دلایل جیغ زدن نوزاد
جیغ زدن نوزادان یکی از شایع ترین چالش هایی است که والدین زیادی با آن روبرو می شوند. در این بخش به بررسی دلایل جیغ زدن در نوزادان می پردازیم.
گرسنگی
گرسنگی یکی از رایج ترین دلایلی است که می تواند باعث جیغ زدن و گریه کردن طولانی نوزاد شود. بهتر است والدین قبل از رسیدن گرسنگی به مرحله گریه شدید، نشانه های اولیه نیاز به شیر را بشناسند. نوزاد ممکن است قبل از گریه کردن دست خود را به سمت دهان ببرد، لب هایش را به هم بزند یا به دنبال سینه یا شیشه بگردد. اگر این نشانه ها نادیده گرفته شوند، گریه می تواند شدیدتر شود و آرام کردن نوزاد دشوارتر باشد. البته نباید هر بار که نوزاد گریه می کند، بدون بررسی سایر نیازهایش به او شیر داد؛ زیرا تغذیه بیش از حد نیز می تواند باعث ناراحتی و نفخ شود.
خستگی و نیاز به خواب
گاهی نوزاد به دلیل خستگی زیاد جیغ می زند، اما والدین ممکن است تصور کنند که هنوز خوابش نمی آید. نوزادان به خواب زیادی نیاز دارند و وقتی بیش از حد خسته می شوند، ممکن است به جای اینکه راحت بخوابند، بی قرار و تحریک پذیر شوند. برای کمک به نوزاد می توان محیط را آرام کرد، نور و صدا را کاهش داد و او در وضعیت مناسب برای خواب قرار داد. شناخت زمان هایی که نوزاد معمولا خسته می شود نیز به والدین کمک می کند قبل از شروع گریه شدید، شرایط خواب را فراهم کنند.
خیس یا کثیف بودن پوشک
گریه موقع تعویض پوشک در نوزادان معمولا زیاد مشاهده شود. پوشک خیس یا کثیف می تواند برای نوزاد آزاردهنده باشد و باعث گریه شود. پوست نوزاد حساس است و ماندن طولانی مدت یا مدفوع روی پوست می تواند موجب سوزش و ناراحتی شود. به همین دلیل هنگام شروع بی قراری بهتر است وضعیت پوشک نیز بررسی شود. تعویض پوشک و تمیز و خشک نگه داشتن پوست، یکی از ساده ترین اقداماتی است که به آرام شدن نوزاد کمک می کند.
احساس گرما یا سرما
نوزادان ممکن است در برابر گرما یا سرمای بیش از حد واکنش نشان دهند و ناراحتی خود را با گریه نشان دهند. لباس زیاد، پوشاندن بیش از اندازه نوزاد یا قرار گرفتن در محیط سرد می تواند یکی از عوامل بی قراری باشد. برای تنظیم لباس نوزاد بهتر است به شرایط محیط توجه شود و معمولا تعداد لباس های او مشابه چیزی باشد که یک بزرگسال برای احساس راحتی در همان محیط می پوشد. در صورت تغییر دمای محیط نیز می توان یک لایه لباس را کم یا زیاد کرد.
نیاز به آغوش و تماس با والدین
گاهی نوزاد فقط به تماس و نزدیکی والدین نیاز دارد. بغل کردن، تماس بدنی، صحبت کردن با صدای آرام و نوازش ملایم می تواند به او احساس امنیت بدهد. پاسخ دادن به گریه نوزاد در ماه های ابتدایی باعث لوس شدن او نمی شود و توجه و آرام کردن او بخشی طبیعی مراقبت از نوزاد است. والدین می توانند نوزاد را در آغوش بگیرند، به آرامی پشت او را نوازش کنند یا او را نزدیک سینه و شانه خود نگه دارند. برخی از نوزادان با همین تماس ساده آرام می شوند.
نفخ، برگشت شیر و ناراحتی های گوارشی
مشکلات گوارشی نیز گاهی با بی قراری نوزاد همراه هستند. برای مثال، بعضی نوزادان پس از شیر خوردن دچار برگشت شیر می شوند و ممکن است هنگام یا بعد از تغذیه ناراحت به نظر برسند. با این حال، نباید هر نوع گریه را به نفخ نسبت داد. بسیاری از نوزادان به طور طبیعی گاز دفع می کنند و صدای شکم دارند و این موضوع به تنهایی به معنای وجود مشکل نیست. اگر گریه پس از تغذیه به شکل مداوم اتفاق افتد یا نوزاد استفراغ زیاد دارد و وزن گیری مناسبی ندارد، لازم است موضوع با پزشک اطفال مطرح شود.
تحریک بیش از حد محیط
نور زیاد، صداهای بلند، رفت و آمد، بازی مداوم یا قرار گرفتن در محیط شلوغ می تواند برای بعضی نوزادان بیش از حد تحریک کننده باشد. در چنین شرایطی ممکن است نوزاد با وجود اینکه گرسنه یا خسته نیست، شروع به گریه و جیغ زدن کند. برای آرام کردن او می توان محیط را خلوت تر و کم صداتر کرد. کاهش نور، کم کردن میزان صحبت و انتقال نوزاد به فضایی آرام ممکن است باعث کاهش تحریک و آرام تر شدن او شود.
کولیک یا گریه های شدید و طولانی
برخی نوزادان در ماه های ابتدایی زندگی دوره هایی از گریه شدید و دشوار برای آرام کردن دارند که ممکن است به کولیک مربوط باشد. کولیک معمولا در نوزادانی مطرح می شود که با وجود سلامت عمومی، برای مدت طولانی گریه می کنند و در فاصله بین این دوره ها وضعیت طبیعی دارند. این نوع گریه معمولا در هفته های ابتدایی افزایش پیدا می کند و در بسیاری از نوزادان پس از چند ماه کاهش می یابد. علت دقیق کولیک در نوزادان همیشه مشخص نیست و در بسیاری از موارد مشکل جدی پزشکی در میان نیست. با این حال، اگر گریه شدید یا غیرعادی باشد، بهتر است پزشک کودک علت های پزشکی احتمالی را بررسی کند.
راهکارهای کنترل و آرام کردن جیغ زدن در نوزادان
وقتی نیازهای اصلی نوزاد برطرف شده اما همچنان گریه می کند، لازم نیست والدین همه روش ها را همزمان امتحان کنند بهتر است یک روش را با آرامش امتحان کنند و واکنش نوزاد را ببینند.
- در آغوش گرفتن نوزاد و آرام تکان دادن او: تماس بدنی برای بسیاری از نوزادان آرامش بخش است. والدین می توانند نوزاد را در آغوش بگیرند و با حرکات آهسته و منظم او را تکان دهند یا هنگام راه رفتن در آغوش نگه دارند.
- صحبت کردن با صدای آرام: صحبت کردن با صدای ملایم، آواز خواندن یا پخش صدای یکنواخت و آرام می تواند توجه نوزاد را از عامل ناراحت کننده دور کند.
- قنداق کردن: قنداق کردن نوزاد به طور صحیح ممکن است به برخی نوزادان احساس امنیت بیشتری دهد و به کاهش بی قراری کمک کند. با این حال، قنداق باید به شکل ایمن انجام شود و سر و صورت نوزاد پوشانده نشود. همچنین با شروع نشانه غلت زدن، باید قنداق کردن متوقف شود.
- نوازش نوزاد: نوازش آرام پشت و دست کشیدن ملایم روی بدن برای برخی نوزادان تسکین دهنده است. بهتر است این حرکات آهسته و بدون ایجاد تحریک بیشتر انجام شوند.
- فراهم کردن محیط آرام: اگر نوزاد به دلیل شلوغی یا تحریک زیاد گریه می کند و جیغ می زند، کاهش محریک های محیطی اهمیت زیادی دارد. می توان نور را کم کرد، تلویزیون و صداهای بلند را خاموش کرد و نوزاد را به فضای آرام تری برد.
جمع بندی
در مجموع، جیغ زدن نوزاد بیشتر اوقات راهی برای بیان نیاز، ناراحتی یا احساسات او است و لزوما نشانه وجود مشکل جدی نیست. گرسنگی، خستگی، پوشک کثیف، گرما و سرما، نفخ و نیاز به تماس با والدین از دلایل رایج آن هستند. با بررسی این موارد و ایجاد محیطی آرام می توان در بسیاری از مواقع نوزاد را راحت کرد. با این حال، اگر گریه شدید، طولانی یا همراه با علائم غیرعادی باشد، بهتر است علت آن توسط پزشک بررسی شود.
منبع : آرگا
