دسته ها
چهارشنبه ۱ آبان ۱۳۹۸

زندگینامه حضرت علی (ع) از ولادت، تا ولایت و شهادت ایشان

  • مهتاب علی پناه
  • ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • ۰

زندگینامه حضرت علی (ع) پر از رشادت هایی می باشد که ایشان در راه اسلام داشته است و در نهایت به دلیل کینه توزی دشمنان به شهادت رسیدند.

اولین امام ما شیعیان امام علی (ع) می باشد ایشان اولین کسی بودند که به پیامبر اکرم (ص) ایمان آوردند زندگی امام علی از ولادت ایشان در خانه کعبه آغاز شد و به شهادت ایشان در محراب مسجد به پایان رسید در ادامه مطلب قصد داریم شما را با زندگینامه حضرت علی که بسیار آموزنده می باشد آشنا کنیم.

حضرت امام علی

زندگینامه حضرت علی (ع)

امام علی در روز سیزدهم ماه رجب سال سی‌ام عام الفیل در خانه کعبه چشم به جهان گشود که تولد امام علی به این شکل بوده است که فاطمه بنت اسد به هنگام درد زایمان راه مسجدالحرام را در پیش گرفت و خود را به دیوار کعبه نزدیک ساخت و چنین گفت:

  •  گالری اسپیناس

«خداوندا! به تو و پیامبران و کتابهایی که از طرف تو نازل شده اند و نیز به سخن جدم ابراهیم سازنده این خانه ایمان راسخ دارم. پرودگارا! به پاس احترام کسی که این خانه را ساخت و به حق کودکی که در رحم من است، تولد این کودک را بر من آسان فرما!»

که در همین حین لحظه ای نگذشت که دیوار جنوب شرقی کعبه در مقابل عباس بن عبدالمطلب و یزید بن تعف  شکافته شد سپس فاطمه وارد کعبه شد و دیوارها بسته شدند فاطمه به مدت سه روز در خانه کعبه بود و نوزادش را به دنیا آورد سپس از همان شکاف دیوار که دوباره برایش گشوده شد بیرون آمد و بر اساس پیامی که از غیب شنیده بود نام فرزندش را «علی» گذاشت، حضرت علی تا سه سالگی در کنار پدر و مادرش زندگی کرد، پیامبر اکرم ایشان را از زمان تولد به طور غیر مستقیم تحت تربیت خویش قرار داد تا اینکه به طور عجیبی خشکسالی در مکه اتفاق افتاد و ابوطالب عموی پیامبر، با چند فرزندی که داشت با هزینه سنگین زندگی روبرو شد سپس رسول اکرم با مشورت عموی خویش عباس توافق کردند که هر کدام فرزندی از ابوطالب را به نزد خود ببرند که عباس، جعفر را و پیامبر (ص)، علی (ع) را به خانه خود بردند، در ادامه زندگینامه حضرت علی (ع) می خوانیم که پس از برگزیده شدن حضرت محمد(ص) به پیامبری از طریق وحی خدا و سه سال دعوت مخفیانه سرانجام پیک وحی فرا رسید و فرمان دعوت همگانی داده شد که در این میان تنها امام علی (ع) مجری طرح های پیامبر(ص ) در دعوت الهی اش و تنها همراه و دلسوز آن حضرت در مهمانی بودند که وی برای آشنا کردن خویشاوندان خویش با اسلام و دعوت شان به دین خدا ترتیب داده بودند که در همین ضیافت پیامبر (ص) از حاضران سؤال کرد: چه کسی از شما مرا در این راه کمک می کند تا برادر و وصی و نماینده من در میان شما باشد؟ فقط علی (ع) پاسخ داد: ای پیامبر خدا! من تو را در این راه یاری می کنم. پیامبر (ص) بعد از سه بار تکرار سوال و شنیدن همان جواب فرمود: ای خویشاوندان و بستگان من، بدانید که علی (ع) برادر و وصی و خلیفه پس از من در میان شماست و زمانی که پیامبر تصمیم داشت تا از مکه به مدینه هجرت کند مشرکان تصمیم به قتل پیامبر داشتند که امام علی با شجاعت و از جان گذشتگی به جای پیامبر در بستر ایشان خوابید  و با این کار زمینه هجرت پیامبر را فراهم کرد، پیامبر اکرم (ص) در سال های اول تا سوم هجری دخترش فاطمه را به عقد امام علی در آورد که نخستین فرزند امام علی (ع) و حضرت فاطمه (س) در نیمه ماه رمضان سال سوم هجری به دنیا آمد که نامش را حسن گذاشتند و فرزند دوم شان ینی حسین در سوم شعبان سال چهارم هجرت به دنیا آمد.

امام علی (ع) در غدیر خم

پیامبر بعد از تمام شدن مراسم حج در آخرین سال عمرش در راه برگشت در محلی به نام غدیر خم در نزدیکی جحفه دستور توقف داد زیرا پیک وحی دستور داده بود که پیامبر باید رسالتش را به پایان برساند سپس بعد از نماز ظهر، پیامبر بر بالای منبری از جهاز شتران رفت و فرمود:

«ای مردم! نزدیک است که من دعوت حق را لبیک گویم و از میان شما بروم درباره من چه فکر می کنید؟» مردم گفتند: «گواهی می دهیم که تو آیین خدا را تبلیغ می کردی» پیامبر فرمود: «آیا شما گواهی نمی دهید که جز خدای یگانه، خدایی نیست و محمد بنده خدا و پیامبر اوست؟» مردم گفتند: «آری، گواهی می دهیم» سپس پیامبر (ص) دست حضرت علی (ع) را بالا گرفت و فرمود: «ای مردم! در نزد مؤمنان سزاوارتر از خودشان کیست؟» مردم گفتند: «خداوند و پیامبر او بهتر می دانند» سپس پیامبر فرموند: «ای مردم! هر کس من مولا و رهبر او هستم، علی هم مولا و رهبر اوست» و این جمله را سه بار تکرار فرمودند. بعد مردم این انتخاب را به حضرت علی (ع) تبریک گفتند و با وی بیعت نمودند.

امام علی (ع)

دلاوری امام علی (ع)

حضرت علی به عنوان پرچمدار اسلام در بیشتر جنگ ها در کنار پیامبر می جنگید که داستان های زیادی از شجاعت و دلاوری امام علی (ع) بر سر زبان ها است

البته بنا به روایات، حضرت امیر (ع) در همه غزوات به جز غزوه تبوک حضور داشته اند در غزوه تبوک خود حضرت رسول (ص)، امام علی (ع) را به جای خودش در مدینه گذاشت و این امر موجب بروز یک سری شایعه در مورد کدورت پیامبر از امام علی (ع) گردید، بعد نیست در زندگینامه حضرت علی ذکر کنیم که امام علی (ع) این شایعه را با پیامبر در میان گذاشت و آن حضرت (ص) فرمود:

«‌أنتَ مِنّی بِمَنزلهِ هارونَ مِنْ مُوسی، اِلّا أنـّه لانَبی بَعدی»

«جایگاه تو نسبت به من همچون جایگاه هارون نسبت به موسی است مگر اینکه پیامبری پس از من نیست.»

ایشان در صف اول از سپاه خود همیشه حضور داشتند و با شروع جنگ ضررهای زیادی به دشمن وارد می کردند به گونه ای که همه دشمنان اسلام از نام ایشان می ترسیدند و حاضر به رویارویی با ایشان نبودند از همین رو امام اول را «حیدر کرار» می نامیدند.

پس از شجاعت این حضرت در جنگ احد بود که فرشته وحى به پیامبر (ص) فرمود:

این نهایت فداکارى است که على (ع) از خود نشان مىدهد. رسول خدا فرمود: «او از من و من از او هستم» در این هنگام صدایى از آسمان شنیدند که مىگفت:

«لا فَتى اِلاّ عَلِىّ، لا سَیفَ اِلاّ ذُو الفَقار»

«جوانمرد شجاعى چون على و شمشیرى چون ذوالفقار وجود ندارد»

امام علی در زمان رحلت پیامبر (ص)

زندگینامه حضرت علی ؛ در لحظات آخر عمر پیامبر، حضرت علی نزد پیامبر رفت سپس رسول خدا رازی طولانی به او گفت و پس از آن بیماری اش شدت پیدا کرد و به علی (ع) فرمود :

 «سرم را در دامان خود قرار ده، زیرا فرمان الهی رسیده است، هرگاه روح از بدنم مفارقت کرد آن را با دست خود برگیر و بر صورت خویش بکش و آن‌گاه مرا رو به قبله نما و تجهیز کن و قبل از همه مردم بر بدنم نماز بگزار و تا پیکرم را در خاک نهان می‌سازی، از من جدا مشو و از خدای متعال یاری بخواه»

بعد از رحلت پیامبر اکرم، زمانی که امام علی و عده ای از طائفه بنی هاشم به تجهیز و تدفین حضرت (ص) مشغول بودند بعضی از مهاجران و انصار از جمله ابوبکر، عمر و عثمان به راه افتادند و در جایی به نام سقیفه بنی ساعده جمع شدند تا تکلیف حکومت را روشن کنند که پس از مشاجراتی که میان آنها واقع شد در نهایت بدون اینکه به واقعه غدیر توجه ای داشته باشند ابوبکر را به عنوان خلیفه انتخاب کردند سپس امام علی به مدت ۲۵سال در برابر این مساله سکوت کرد و پس از قتل عثمان با هجوم و اصرار مسلمانان، خلافت را بر عهده گرفت.

زندگی امام علی (ع)

خلافت و شهادت امام علی (ع)

در زندگینامه حضرت علی (ع) نحوه به خلافت رسیدن ایشان چنین ذکر شده است: پس از اینکه عثمان کشته شد عده ای از اصحاب نزد امام علی رفتند و گفتند:

ما سزاوارتر از تو به خلافت، کسی را نمی‌شناسیم؛ علی(ع) گفت: من وزیر شما باشم بهتر است تا امیر شما باشم. آنان گفتند: جز بیعت با تو، چیزی نمی‌پذیریم. آن حضرت گفت که بیعت او در خفا نمی‌باشد و باید در مسجد باشد.

همه انصار با علی (ع) بیعت کردند به جز چند نفر، علت اینکه امام علی زیر بار بیعت با مردم نمی رفت این بود که امام، جامعه موجود را فاسدتر از آن می دانست که بتواند رهبری کند و معیارها و منویات خود را در آن به اجرا در آورد، بعد از جنگ نهروان و سرکوب خوارج برخی از خوارج از جمله عبدالرحمان بن ملجم مرادی در یکی از شب ها گرد هم آمدند و اوضاع آن روز و خونریزی و جنگ داخلی  را بررسی کردند و به یاد کشتگان خود افتادند و سرانجام به این نتیجه رسیدند که علت این خونریزی و برادر کشی، حضرت علی (ع) و معاویه و عمروعاص هستند، و اگر این سه نفر از میان بر داشته شوند مسلمانان تکلیف خود را می دانستند، سپس با هم پیمان بستند که هر یک از آن ها متعهد کشتن یکی از سه نفر گردد سرانجام ابن ملجم متعهد قتل امام علی (ع) شد و همراه با چند نفر در شب نوزدهم ماه رمضان در مسجد کوفه نشستند که در آن شب امام علی در خانه دخترش مهمان بود و از واقعه صبح با خبر بود و زمانی که موضوع را با دخترش در میان گذاشت ام کلثوم گفت: فردا جعده را به جای خودتان به مسجد بفرستید حضرت علی (ع) فرمود: نمی توان از قضای الهی گریخت و کمربند خود را محکم بست و به مسجد رفت سپس ابن ملجم، در حالی که حضرت علی (ع) در سجده بودند، با ضربتی بر فرق مبارک خون از سر حضرتش در محراب جاری شد و محاسن شریفش را به خون رنگین کرد. در این حال آن حضرت فرمود:

«فزت و رب الکعبه»

«به خدای کعبه سوگند که رستگار شدم»

سپس آیه ۵۵ سوره طه را تلاوت فرمود:

«شما را از خاک آفریدیم و در آن بازتان می گردانیم و بار دیگر از آن بیرونتان می آوریم»

محل دفن امام علی (ع)

امام علی (ع) را در نزدیکی شهر کوفه به دلیل جلوگیری از نبش قبر و بی حرمتی به جنازه ایشان، بدون اینکه کسی متوجه شود ایشان را دفن کردند که بعد از گذشت سال ها محل دفن حضرت علی کشف شد و بعد از ساخت مقبره ایشان در آن جا شهر نجف به وجود آمد.

امام علی (ع)

آثار امام علی (ع)

  • نهج البلاغه: اسنادی از سخنان، خطبه ها و نامه های حضرت علی (ع) می باشد که پیروان و طرفدارانش آن ها را گرد هم آورده اند که آن را نهج البلاغه می نامند.
  • مصحف علی: سومین اثر به جای مانده از امیرمؤمنان (ع) قرآن معروف ایشان است که در آن سوره های قرآن طبق تاریخ نزول مرتب شده اند.
  • «غرر الحکم و درر الکلم»: دومین اثری است که از بیانات امام علی (ع) گردآوری شده است.
  • کتاب بعدی امام علی کتابی مشتمل بر سخنانی از حضرت محمد (ص) درباره کل نیاز های مردم که گفته می شده است و حضرت علی آن ها را مکتوب می کردند.
  • همچنین در زندگینامه حضرت علی آورده شده است که دعای کمیل، دعایی است که حضرت علی (ع) به یکی از شاگردانش به نام کمیل بن زیاد یاد داده بودند

منبع : آرگا

مطالب مرتبط
مطالب داغ
مطالب پیشنهادی
مشاهده دیدگاه های این مطلب
دیدگاه های مطلب
۰ دیدگاه برای این نوشته

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.