دانستنی های جالب درباره حیوان گوریل و مشخصات شبیه ترین حیوان به انسان ها

گوریل ها در جنگل های استوایی و نیمه استوایی افریقا زندگی می کنند و بیشتر بلندی ها، کوه و جنگل های مرتفع را برای زیست انتخاب می کنند. این جانور پنجه روی است یعنی روی دست و پاهای خود راه می رود. در ادامه با ویژگی های حیوان گوریل بیشتر آشنا می شوید.

ویژگی های حیوان گوریل

گوریل حیوانی از بزرگترین راسته نخستی ها می باشد. این جانور خشکی زی بوده و در جنگل های استوایی و نیمه استوایی افریقا زیست می کند. زیستگاه گوریل درصد کوچکی از افریقا را شامل می شود و اکثر این حیوانات در بلندی ها زندگی می کنند. همچنین گوریل های کوهستانی در کوه و جنگل های مرتفع در ارتفاعات ۲۲۲۵ متر تا ۴۲۶۷ متری زیست دارند.

گوریل ها به دو گونه تقسیم می شوند و هر یک از آن دو گونه شامل ۴-۵ زیر گونه می باشند. گزارش شده DNA گوریل ها حدود ۹۵-۹۹ درصد مشابه DNA انسان ها می باشد و بعد از دو گونه شامپانزه نزدیکترین خویشاوند گونه انسان است. گوریل ها جثه بزرگی دارند و اکثرا در جنگل های افریقا یافت می شوند.

قابل ذکر است گوریل ها در دشت ها، جنگل های انبوه، مرداب و باتلاق های پایین تر از سطح دریا زندگی می کنند. این حیوانات پنجه رو می باشند به این معنی که روی دست و پاهای خود حرکت می کنند. یک گوریل نر بالغ قدی حدود ۱۶۵-۱۷۵ سانتی متر و وزنی حدود ۱۴۰-۲۰۵ کیلوگرم دارد.

گوریل ماده بالغ نصف اندازه یک پشت نقره ای بوده و دارای بلندی قد حدود ۱۴۰ سانتی متر و وزن صد کیلوگرم است. گاه گوریل نر بالغ از نظر قد به بیشتر از ۱۸۳ سانتی متر و از نظر وزن به ۲۷۰ کیلوگرم می رسد که البته این میزان در طبیعت یک رکورد به حساب می آید. به هر روی گوریل چاق در اسارت به وزن ۲۷۰ کیلوگرم هم می رسد ولی در این شرایط رکورد به حساب نمی آید.

قابل ذکر است اتحادیه بین المللی حفاظت از حیات وحش حیوان گوریل را (هم کوهستانی و هم دشتی) را در لیست حیوانات در معرض انقراض قرار داده است. گوریل ها مورد شکار قرار می گیرند و محل زیست آن ها توسط انسانها به طور مستقیم یا غیر مستقیم نابود می شود. این امر سبب شده تا نسل این حیوانات شدیدا رو به کاهش و حتی انقراض گردد.

بر اساس گزارشات این اتحادیه، نسل گوریل ها به شدت رو به انقراض بوده و هر دو گونه گوریل در معرض خطر انقراض قرار دارند. تخمین زده شده در کل کره زمین تنها حدود صد هزار گوریل از گونه گوریل های زمین پست یا دشتی زیست دارند.

در ادامه با ویژگی های حیوان گوریل بیشتر آشنا می شوید.

ویژگی های رفتاری گوریل

از ویژگی های رفتاری گوریل ها این است که هرگاه یک نر جوان از فرمان سرپیچی کند یا یک نر خارج از گروه مشکلی ایجاد کند، گوریل پشت نقره ای غرش کرده و مشت های خود را به سینه می کوبد. شاخه های درختان را شکسته و دندان های خود را نشان می دهد در حالی که به سمت جلو یورش می برد.

در مواقعی ممکن است یک گوریل نر از طرف گوریل رهبر مسن برای رهبری گروه انتخاب شود. اگر رهبر گروه به دلیل بیماری، جنگیدن یا شکار غیر قانونی از بین برود، گروه نابود می شود و اعضای گروه به دیگر گروه ها می پیوندند. در بیشتر موارد یک نر دیگر با کشتن گوریل پشت نقره ای، گروهش را کاملا تصرف کرده و خطر بزرگی ایجاد می شود. چرا که ممکن است نر غالب به بچه های گوریل پشت نقره ای کشته شده نیز حمله و آن ها را از بین ببرد.

گوریل خویشاوندی نزدیکی با انسان داشته در ضمن بسیار باهوش است. حتی عده کمی از گوریل ها در اسارت توانستند نوعی زبان مستقل از زیر مجموعه زبان های اشاره را فرا بگیرند.

گوریل ها در هر زمان از روز کار معینی را انجام می دهند. این حیوانات به صورت گروهی زیست داشته و یک گروه از گوریل ها می توانند بیش از ۵۰ عضو داشته باشند. از سویی گروه های دو یا سه نفره گوریل نیز هستند. گروه گرویل ها توسط یک گوریل نر پشت خاکستری رهبری می شود.

این حیوان صبح و بعدازظهر به غذا خوردن می پردازد. در وسط روز، گوریل ها چرت می زنند و به استراحت یا بازی با یکدیگر می پردازند. هنگام شب نیز در تخت خواب هایی که از برگ درختان درست کرده اند، می خوابند.

غذای گوریل ها

این حیوان گیاه خوار بوده و غذای خود را نیم خورده رها می کند. گوریل ها برگ، میوه و حتی گاهی حشرات کوچک را نیز مصرف می کنند. این حیوان بیشتر روزش را به خوردن سپری می کند. دندان های نیش بزرگ و بلند گوریل به وی اجازه داده تا گیاهان سخت و محکم نظیر ساقه بامبو را خرد و مصرف کند.

گوریل های دشتی اساسا از میوه تغذیه ولی گوریل های کوهی شاخ و برگ، ساقه و ریشه گیاهان را مورد استفاده قرار می دهند. به طور کلی گوریل ها معمولا از گیاهانی مانند کرفس، شاخ و برگ درختان، پوسته یا شیره درختان و ضمنا میوه ها تغذیه می کنند.

جالب است بدانید یک گوریل نر بالغ می تواند روزانه حدودا ۱۸ کیلوگرم غذا بخورد. رژیم غذایی دقیق این حیوان به مکان زندگی حیوان بستگی دارد. قسمت اعظم غذای گوریل زمین پست شامل میوه حات است. بعد از آن درصد عمده غذا شامل گیاهان بوده و در آخر حجم کمی از غذای حیوان را کرم و موریانه تشکیل می دهد.

در حالی که حیوان گوریل کوهستانی بیشتر گیاهان را می خورد و در رتبه بعدی میوه جات و در آخر حجم کمی غذای آن شامل مورچه، حلزون و کرم ها می باشد.

تولید مثل

بچه گوریل ها شبیه انسان ها پس از ۹ ماه به دنیا می آیند. و در هنگام تولد حدود ۱.۸ کیلوگرم وزن دارند. تا موقعی که سن بچه گوریل بین ۴ ماه و یا ۲-۳ سال باشد، بچه ها برای حمل و نقل بر پشت مادر می نشینند. قابل ذکر است بین هر زایمان گوریل ۳-۴ سال زمان فاصله وجود دارد.

زیرا تا موقعی که بچه ها کنار مادر باشند، مادر آبستن نمی شود. ماده ها در ۱۰-۱۲ سالگی بالغ شده و این مدت در اسارت کمتر بوده و زودتر بالغ می گردند. گوریل نر نیز در ۱۱-۱۳ سالگی بالغ می شود. طول عمر گوریل ها معمولا ۳۰-۵۰ سال است. البته مواردی نیز دیده شده که سن بیشتر داشته اند.

حقایقی در مورد گوریل ها

باید اشاره کرد دست های گوریل ها از پاهای حیوان بلندتر است. این ویژگی به گوریل اجازه داده روی چهار دست و پا راه برود ولی همچنان ظاهری ایستاده داشته باشد. گوریل ها خیلی باهوش هستند این نخستیان می توانند از ابزارهای ساده برای راحتی کارهای خود کمک بگیرند و حتی زبان اشاره مخصوصشان را دارند.

تخت خواب گوریل ها، لانه گفته می شود. معمولا گوریل های جوان و کوچکتر، لانه شان را بالای درختان درست می کنند و گوریل های بالغ لانه خود را روی زمین می سازند. به طور معمول گوریل ها از آب چشمه یا رودخانه استفاده نمی کنند. همه آبی که گوریل برای بقای خود نیاز دارد از طریق غذای روزانه اش و ضمنا شبنم های صبحگاهی تامین می کند.

سیر تکاملی گوریل ها

نزدیک ترین خویشاوند گوریل ها، شامپانزه و انسان ها می باشند که نیای یکسان گوریل ها از انسان و شامپانزه ها در حدود ۷ میلیون سال قبل جدا شده است. ژن انسان به طور متوسط ۱.۶ درصد با ژن گوریل فرق دارد و این دگرگونی نیز به خاطر چند عدد کپی هر ژن می باشد.

  اخیرا سه گونه گوریل مطرح هستند:

• گوریل زمینی غربی
• گوریل زمینی شرقی
• گوریل کوهی

اما مدتی است که توافق شده دو گونه بیشتر گوریل وجود ندارد. یک گونه گوریل زمینی غربی و دیگری زمینی شرقی. به تازگی نیز آشکار شده سومین زیرگونه هم در یکی از گونه ها وجود دارد. انواع گوریل به توافق دانشمندان عبارت است از:

سرده گوریل ها شامل:

• گوریل شرقی که شامل دو گوریل کوهی و شرقی زمینی است.
• گوریل غربی که شامل گوریل غربی زمینی و گوریل کراس ریور می باشد.
• زیرگونه سوم هنوز نامگذاری نشده و گاه به اسم گوریل کوهی و گاه گوریل بوبندی نامیده می شود.

ویژگی های ظاهری و رفتاری گوریل غربی

گوریل غربی پرجمعیت ترین گونه سرده گوریل ها به شمار می رود. رنگ این گونه گوریل روشن تر از گوریل شرقی می باشد. گوریل غربی زمین پست به رنگ قهوه ای یا خاکستری بوده و پیشانی اش متمایل به زرد است. همچنین این گوریل یک برجستگی در بینی دارد که گوریل شرقی فاقد آن است. نر های این گونه از ۱۷۰-۱۸۳ سانتی متر و ۱۴۰-۲۸۷ کیلوگرم وزن دارند.

گوریل غربی ماده از ۱۴۰-۱۵۵ سانتی متر و ۶۰-۱۲۰ کیلوگرم وزن دارد. این حیوان باریک اندام تر از گوریل شرقی می باشد. زیرگونه گوریل غربی کراس ریور از نظر سایز دندان و جمجمه با زیر گونه گوریل غربی زمینی فرق دارد و معمولا حدود ۱۰-۱۵ سانتی متر بلندتر و ۲۰-۳۵ کیلوگرم وزن بیشتری دارد.

حیوان گوریل غربی در گروه هایی شامل ۲-۲۰ گوریل زندگی می کنند که حداقل یک جنس نر، چندین جنس ماده و فرزندان را تشکیل می دهند. قابل ذکر است این نوع گوریل توسط اتحادیه حفاظت جهانی جزو گونه های در معرض خطر انقراض به صورت بحرانی گزارش شده است.

ویژگی های ظاهری و رفتاری گوریل شرقی

گوریل شرقی یک گونه از سرده گوریل ها می باشد و بزرگترین نخستی زنده محسوب می شود. این گونه در حال حاضر شامل دو زیر گونه شرقی زمینی با جمعیت حدود ۵ هزار و گوریل کوهی با تنها ۷۰۰ جانور باقی مانده در جهان می باشد. در ضمن دانشمندان قصد دارند تا جمعیت گوریل بوبندی که کمتر از ۳۰۰ تا است را به زیر گونه ارتقا بخشند.

گزارش شده حداقل دو زیر گونه گوریل شرقی وجود دارد که شامل گوریل کوهی در شیب های آتشفشانی اوگاندا، رواندا و کنگو و گوریل شرقی زمینی در نواحی پست شرق کنگو و اوگاندا می باشند. یک جمعیت کوچک به اسم گوریل بوبندی در جنگل های نفوذناپذیر اوگاندا و نزدیک کنگو از لحاظ ژنتیکی از دو زیرگونه اسم برده شده متفاوتند و گاهی به عنوان زیر گونه مجزا محسوب می شوند.

از ویژگی فیزیکی حیوان گوریل شرقی این است که هومی نیدهای بزرگی بوده و دارای سر درشت، سینه های پهن و دست های دراز می باشد. بینی حیوان صاف و سوراخ های بینی بزرگ هستند. ضمنا صورت، دست، پاها و سینه بدون مو می باشد. گوریل شرقی در نواحی پایین و دامنه های جنگل بارانی شرق کنگو، جنوب غربی اوگاندا و رواندا پراکنده می باشند.

گوریل های شرقی ترجیحشان جنگل های انبوه و پر از گیاه می باشد. این حیوانات گیاهخوار هستند و رژیم غذایی پر برگ درختان را دوست دارند. این نوع گوریل روز فعال بوده اما اغلب در صبح زود یا آخر بعد از ظهر به جستجوی غذا می پردازند. شب ها لانه های خود را با خم نمودن گیاهان روی زمین برای خواب آماده می کنند.

از ویژگی های رفتاری گوریل های شرقی می توان به این اشاره کرد که در گروه های مستحکم خانوادگی زندگی می کند که توسط یک نر پشت نقره ای رهبری می گردد. آن ها نسبت به گوریل های غربی در دسته های بزرگتری زندگی می کنند که به ۳۵ نفر می رسد. فصل خاصی برای تولید مثل حیوان وجود ندارد و ماده ها به علت مدت زمان طولانی برای بزرگ کردن فرزند و بارداری طولانی هر ۳-۴ سال بچه دار می شوند.

گوریل تازه متولد شده دارای پوست صورتی مایل به خاکستری است و پس از ۹ هفته می خزد. تا سن ۳.۵ سالگی این حیوان کاملا از شیر گرفته نمی شود. نرها به کمک هیکل بزرگ خود از ماده ها و فرزندان خود دفاع می کنند. این کار معمولا با ترساندن با سینه به سینه شدن روی می دهد.

گزارش ها حاکی از آن است از بین دو گونه شرقی و غربی، نوع شرقی بیشتر در معرض خطر است. شکار به جهت مقاصد اقتصادی و از بین رفتن زیستگاه در نتیجه توسعه کشاورزی و از بین رفتن جنگل ها از اساسی ترین تهدیدهای موجود می باشند. در بعضی پارک های ملی جستجو جهت یافتن گوریل کوهی یکی از جاذبه های توریستی محسوب می شود. همچنین در صورت علاقمندی برای آشنایی با حیوان گاومیش و حیوان گراز روی لینک ها کلیک کنید.

منبع : آرگا