بیماری مینینگوسل یک نقص مادرزادی است که در آن کانال نخاع و ستون فقرات قبل از تولد نوزاد دچار نقص و آسیب می شود. به این نوع نقص مادرزادی، نقص لوله عصبی نیز می گویند. در ادامه این مطلب با ما همراه شوید تا به طور کلی با این بیماری مربوط به کودکان و از انواع مادرزادی آشنا شوید.
آشنایی با بیماری مینینگوسل
در رابطه با معرفی این بیماری گفتنی می باشد که از دیگر ناهنجاری های مادرزادی به شمار می آید که در این عارضه سیستم عصبی نوزاد به طور کامل شکل نگرفته است و می توان چنین گفت که کامل نشده است. به طور کلی این نقص مادرزادی در بروز یک بیماری جدی در ستون فقرات نوزاد تاثیر به سزایی قائل است که آن به دلیل وجود آسیب در لوله های عصبی نوزاد می باشد.
به طور کلی در این عارضه بسته نشدن مهره ها می تواند سوراخ بزرگی در پرده های نخاعی و مایع مغزی ایجاد کند که تراوش های آن به مراتب می تواند در بروز توده های پشتی نوزاد تاثیر قائل شود. آن می تواند در داخل نسج های عصبی و برخی از قسمت های نخاع قرار بگیرد. ناهنجاری به وجود آمده در قسمت نخاع می تواند نوزاد را از حفاظت های ستون فقرات سلب نماید و در نهایت خطرات بسیاری را برای او در پی داشته باشد.
همچنین بیرون زدگی های نواحی نخاع در برخی از قسمت های ستون مهره ها می تواند از رایج ترین محل ها در نواحی کمری و کمری سینه ای به شمار آید. بروز عفونت و زخم در هر یک از نواحی بیرون زده از ستون فقرات نوزاد می تواند به بروز التهاب هایی در نواحی پرده های نغز و مننژیت منجر شود. همچنین بروز نقص در آناتومی های این قسمت می تواند به رشته های عصبی آن نیز آسیب ایجاد کند و عوارض جدی به مانند فلج شدن پاها را در ادامه ایجاد کند.
گفتنی می باشد که ناهنجاری های نخاعی اغلب باعث مشکلاتی در عملکرد پا، مثانه و روده می شود. برخی از کودکان ممکن است کنترل کامل مثانه یا روده خود را از دست بدهند. پاهای آن ها ممکن است تا حدی یا به طور کامل فلج شده یا فاقد حس باشد. در سایر کودکان، این اعضای بدن و عملکرد آن ها فقط به میزان خفیفی تحت تاثیر قرار می گیرد.
بروز این دسته از بیماری های مادرزادی چنین سبب می شود که مقدار الافتوپروتئین در بدن مادر افزایش پیدا کند و در نهایت تشخیص آن از روش غربالگری های سرمی مادر به راحتی انجام گیرد. این نوع غربالگری ها به طور کلی در هفته های ۱۶ تا ۲۰ ام بارداری صورت می گیرد و اگر مقدار آن ها بالا بود در سونوگرافی ها مشخص می شود.
قابل بل ذکر است که منحرف شدن ستون مهره را در اصطلاحی دیگر اسکولیوز می نامند که از این رو از عوارض بیماری مینینگوسل به شمار می آید. همچنین ایجاد مشکل در عملکرد های مثانه از دیگر عارضه های شایع است که باید هر چه سریع تر تحت درمان قرار گرفت.

علت ایجاد آن
پزشکان دقیقا نمی دانند که چرا این وضعیت رخ می دهد. به طور کلی این بیماری ممکن است به علت کمبود اسید فولیک قبل و در اوایل بارداری باشد که در نهایت باعث اختلال در رشد نخاع شود. این وضعیت همچنین ممکن است تا حدی ژنتیکی باشد، اما در بسیاری از موارد، هیچ ارتباط خانوادگی وجود ندارد.
نشانه های ابتلا به آن
این بیماری نیز به مانند بسیاری از عارضه های دیگر در صورت ابتلا برخی از علائم و نشانه ها را از خود بروز می دهد که در ادامه به معرفی آن ها پرداخته ایم.
- ایجاد ضعف در حرکت اندام ها و گاها فلج شدن
- بروز ضعف و از بین رفتن احساس در اندام تحتانی
- ابتلا به اختلال اسفنکتر که این می تواند به بروز بی اختیاری ادرار و مدفوع در بزرگسالان منجر گردد.
- ابتلا به عفونت های ادراری به صورت مکرر
- هدروسفالی
- بروز اختلال های یادگیری
- ایجاد مشکل در نحوه حافظه
- بروز دررفتگی در مفاصل ران
- کج شدن ستون فقرات
- ابتلا به اسکولیوز

نحوه تشخیص آن
این وضعیت معمولا در سه ماهه دوم بارداری تشخیص داده می شود، زمانی که زنان می توانند آزمایش خونی به نام غربالگری انجام دهند. این آزمایش می تواند چندین بیماری از جمله مینینگوسل، سندرم داون و سایر بیماری های مادرزادی نوزاد را بررسی کند. اکثر زنانی که نوزادی با نقص لوله عصبی حمل می کنند، سطح آلفا فتوپروتئین مادری را افزایش می دهند.
اگر تست غربالگری مثبت باشد، آزمایش های بیشتر مانند سونوگرافی بارداری یا آمنیوسنتز می تواند تشخیص آن را تایید کند.
نحوه درمان
این وضعیت معمولا در اوایل بارداری تشخیص داده می شود. برخی از زنان ترجیح می دهند بارداری را خاتمه دهند. اگر این کار را انجام ندهید، به احتمال زیاد کودک شما پس از تولد به جراحی نیاز خواهد داشت. جراحی سریع می تواند به محافظت از کودک شما در برابر عفونت هایی مانند مننژیت کمک کند. پزشک شما ممکن است آنتی بیوتیک ها را به عنوان یک اقدام اضافی در پیشگیری از این عفونت ها تجویز کند.
کودک شما ممکن است کنترل مثانه را نداشته باشد. در این صورت، ممکن است به یک سوند برای کمک به تخلیه مثانه نیاز داشته باشند. همچنین به دلیل تاثیری که این وضعیت می تواند بر اندام تحتانی کودک شما داشته باشد، ممکن است نیاز به استفاده از بریس داشته باشد. بریس ها ابزارهای ارتوپدی هستند که از پاها یا قسمت اصلی بدن حمایت می کنند.
در بیشتر موارد، درمان کودک شما مادام العمر خواهد بود. آن ها باید به طور منظم به پزشک مراجعه کنند تا مشکلات را بررسی کنند. برخی از آن ها ممکن است در صورت ابتلا به بیماری مینینگوسل برای زندگی نیاز به استفاده از ویلچر داشته باشند.

سخن پایانی
در طی درمان های مدرن طول عمر افراد مبتلا به این بیماری را افزایش داده است. طی مطالعات انجام شده چنین مشخص شده است که ۹۰ درصد افراد مبتلا به این بیماری تا بزرگسالی زندگی سالمی می توانند داشته باشند. چرا که درمان های این عارضه با پشرفت علم و تکنولوژی در حال ارتقا و پیشرفت است.
نوزادان مبتلا به مینینگوسل اغلب برای درمان ناهنجاری های فیزیکی که با آن متولد می شوند به جراحی های زیادی نیاز دارند. همچنین احتمال مرگ نوزادان در نتیجه نقص مادرزادی یا به دلیل عارضه جراحی برای رفع نقص مادرزادی در چند سال اول پس از تشخیص به مراتب بسیار وجود دارد.
در صورتی که مطالعه این مطلب آرگا برایتان موثر واقع گشت، پیشنهاد می کنیم با کلیک به روی دیگر مطالب مرتبط همانند بیماری امفالوسل و بیماری آشالازی با ما همراه شده و علاوه بر حمایت و همراهی از ما، اطلاعات خود را در رابطه با این بیماری های نادر افزایش دهید.
منبع : آرگا






















