در مناطق مختلفی از کوه های راکی کانادا، هیمالیا، قطب شمال و جنوب وجود برف صورتی گزارش شده است. در این مطلب قصد داریم به علت ایجاد پدیده برف صورتی بپردازیم.
علت ایجاد پدیده برف صورتی
پدیده برف صورتی حقیقت داشته و در برخی نقاط جهان به آن برف هندوانه ای اطلاق می شود که اسم خوش رنگ آن فریبنده است. به گفته برخی بومیان این مناطق، برف ها بوی میوه می دهند ولی دانشمندان عقیده دیگری دارند. بنا به گزارشات مجله نیویورک تایمز، برف هندوانه ای وقتی ایجاد می شود که گرمای خورشید افزایش یافته و برف ها شروع به ذوب شدن نمایند.
دمای هوای یخ زده و حضور آب، محیطی ایده آل برای رشد نوعی جلبک صورتی به اسم کلامیدوموناس نیوالیس را به وجود می آورد که سبب می شوند برف ها آب زیادتری به خود جذب کرده و زودتر ذوب شوند.
پدیده برف صورتی که به جلبک برفی، برف قرمز و حتی برف خونی هم معروف شده است در نقاط مختلفی از جمله کوه های راکی کانادا، هیمالیا، قطب شمال و جنوب، ایتالیا، آمریکا دیده شده است. اخیرا نیز شکل ذوب شده آن در پارک ملی مونتانا مشاهده شده است. این پدیده علاوه بر زیبایی چشم نوازش به خاطر افزایش سرعت ذوب شدن یخ رودها، مشکلاتی ایجاد کرده است.
برف صورتی نقش مهمی در کاهش آلبیدو یا سپیدایی زمین (بازتابش نور از سطح اجسام) داشته، در نتیجه سبب افزایش سرعت و میزان ذوب می گردند. از این رو این اثرات باید در مدل های اقلیمی مدنظر قرار گیرند. هر چند برف صورتی زیباست اما به خاطر اثرات منفی اش بهتر است رویای دیدن برف های سفید را در سر پروراند.
برف صورتی زیبایی که در مناطق امریکا مشاهده شده شاید بوی هندوانه داشته باشد ولی طعم هندوانه ندارد. اگر با این پدیده مواجه شدید، توصیه می شود از چشیدن این برف اجتناب کنید. در ایالات متحده امریکا پدیده های خاص و هیجان انگیز، به طور متعدد، مشاهده می شود و برف صورتی نیز یکی از آن ها می باشد.
پارک ملی گلسیر ایالات مونتانابروید، در فصل زمستان با برف قرمز رنگی که بوی شیرینی دارد، پوشانده می شود. به این پدیده جذاب، برف هندوانه ای می گویند و همانطور که پیشتر اشاره شد این امر زمانی رخ می دهد که جلبک خاص کلامیدوموناس نیوالیس که دارای سبزینه است با برف ترکیب می شود.
در این حالت، رنگ قرمز برف بسیار جذاب و تماشایی می شود. حشره شناسی در سازمان زمین شناسی امریکا اخیرا در پارک ملی گلسیر با این پدیده مواجه شده است. برف هندوانه ای داخل گودالی تجمع یافته بود. بنا به توضیح این حشره شناس؛ و سایر نمایندگان پارک ملی، رنگدانه قرمز درون جلبک، از سبزینه در مقابل اشعه خورشید محافظت کرده و سبب می شود تا حرارت بیشتری جذب گردد.
حرارت جذب شده توسط جلبک سبب ذوب شدن برف های اطراف شده و آب ناشی از این ذوب شدن، جلبک را تغذیه می کند و موجب شده تا جلبک در این برف به رشدش ادامه دهد. به تدریج با افزایش دمای هوا و آب شدن بیشتر برف ها، جلبک بیشتر در محیط رشد نموده و برخی از جلبک ها حتی در طول پاییز هم زنده مانده و صورتی می شوند.
بوی خوبی که از این جلبک ها حاصل می شود سبب شده تا نام هندوانه را برای این پدیده در نظر بگیرند. البته توصیه شده از چشیدن این برف خودداری شود زیرا ممکن است سبب از کار افتادن دستگاه گوارش انسان شود. طبق گزارشاتی با آن که انتظار می رود این پدیده در نزدیکی فصل تابستان رخ دهد ولی با افزایش دما به سرعت این یخچال های طبیعی ناپدید می شوند.
گفته شده این جلبک های رنگی ممکن است به کفش شما چسبیده و مسیر با جای پایتان رنگی شود. بعد از مشاهده برف تغییر رنگ یافته در یخچال های طبیعی شهر ترنتو، دانشمندان به بررسی این پدیده اقدام کرده و احتمال می دهند که علت ایجاد آن به خاطر وجود جلبکی است که معمولا در گرینلند دیده می شود.
یکی از اعضای شورای تحقیقات ملی ایتالیا؛ ایجاد این پدیده را به جلبکی به اسم Ancylonemanordenskioeldii مربوط دانسته است. و اظهار داشته پیش تر درباره این جلبک در یخچالی در سوییس پژوهش انجام داده است. وی بیان کرده این پدیده طبیعی در بهار و تابستان در عرض های جغرافیایی میانی و همچنین دو قطب مشاهده می شود.
برف به دلیل سفید بودن اکثر انرژی خورشیدی را بازتابنده ولی وقتی جلبک هایی تیره رنگ درون آن وجود داشته باشند، سهم بیشتر این گرمای جذب برف شده و این موجب آن می شود که هم یخ ها سریعتر ذوب شوند و هم زمین زودتر گرم شود. با افزایش درجه حرارت هوا و ذوب شدن یخ ها، آب و اکسیژن، آسان تر در اختیار جلبک قرار گرفته و شرایط برای رشدش مساعدتر می شود.
هر چیزی که سبب تیره شدن رنگ برف شود، سبب ذوب آن شده زیرا سرعت جذب پرتوهای خورشید را بالا می برد. دانشمندان در پی آن هستند که به جز فعالیت های انسانی، اثر دیگر پدیده ها را بر گرمایش بیش از اندازه زمین اندازه گیری نمایند. قطب جنوب هم در سال ۲۰۲۰ با مشکلات مشابهی روبرو شد و برف به رنگ های سرخ خونی، سبز در جنوبی ترین قاره زمین مشاهده شد که عامل آن رشد بی رویه جلبک هایی به این رنگ بود.
پژوهشگران تصاویری از حضور برف قرمز در پایگاه تحقیقاتی ورنادسکی منتشر نمودند. در دانشگاه کمریج نیز اعلام شد که نواحی وسیعی پوشیده از برف سبز فام را در نزدیکی زیستگاه پنگوئن ها مشاهده کرده اند. گزارش سازمان ملل در سال ۲۰۱۸ حاکی از آن است که اگر دمای کره زمین، همچنان با این آهنگ افزایش یابد، در سال های ۲۰۳۰- ۲۰۵۲ حدود ۱.۵ سانتی گراد و تا پایان قرن هم سه درجه سانتی گراد دما افزایش می یابد.
با رسیدن به گرمایش دو درجه ای، زمین به شدت دگرگون شده و دیگر تقریبا هیچ صخره مرجانی باقی نخواهد ماند. دست کم هر دهه، در یک تابستان تمام یخ های قطب شمال ذوب شده و تعداد زیادی از گونه های گیاهی و حیوانی به تدریج زیستگاه های خود را از دست داده و منقرض خواهند شد.
به این ترتیب می طلبد که در راستای مقابله با گرمایش جهانی و به عبارتی افزایش دمای کره زمین، راهکارهای علمی و منطقی ارائه شود تا از خسارات جانی و مالی که به دلیل این امر ممکن است روی بدهد، پیشگیری شود. در پایان از این که با این مطلب همراه ما بودید از شما عزیزان سپاسگزاریم و پیشنهاد می شود در صورت تمایل برای آشنایی با پدیده های بارش شهابی و ال نینو روی این لینک ها کلیک نمایید.
منبع : آرگا
