دسته ها
سه شنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۵

بیماری دوپویترن چیست و چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

  • سحر هودانلویی
  • ۱۸ بهمن ۱۴۰۰
  • ۰

بیماری دوپویترن را به علت ایجاد تغییر شکل هایی در بافت انگشتان دست می نامند که به طور معمول در طی سال ها متعدد ایجاد می شود. همچنین این بیماری لایه ای از بافت های زیرین پوست کف دست را به مراتب بیشتر تحت تاثیر قرار می دهد.

بیماری دوپویترن را در اصطلاحی دیگر سفت و ضخیم شدن بیش از حد پوست دست می نامند که در برخی موارد می تواند به حادترین حالت خود برسد و به ایجاد توده های سخت بر روی پوست منجر شود.

علل ابتلا به بیماری دوپویترن

آشنایی با بیماری دوپویترن

به طور کلی در رابطه با انقباض دوپویترن باید چنین بیان کرد که ضخیم شدن غیر طبیعی پوست در کف دست و پایه انگشتان چنین عارضه ای را ایجاد می کند. گفتنی است که این ناحیه ضخیم شده ممکن است به یک توده سخت و یا نوار ضخیم تبدیل شود. با گذشت زمان نیز این عارضه می تواند باعث یک یا چند انگشت خم شوند که به راحتی به طرفین و کف دست سوق پیدا می کند.

همچنین این بیماری در صورتی است که انگشت حلقه و کوچک بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرند. در بسیاری از موارد نیز هر دو دست را درگیر کرده و به ندرت، پاها نیز ممکن است تحت تاثیر آن قرار بگیرند.

بررسی علت آن

اعتقاد بسیاری از کارشناسان بر این است که انقباض دوپویترن در خانواده ها، امری ارثی به شمار آید اما هنوز علت دقیق آن مشخص نیست. چرا که ممکن است با سیگار کشیدن، اعتیاد به الکل، دیابت، کمبود های تغذیه ای یا داروهای مورد استفاده برای درمان تشنج نیز مرتبط باشد.

افراد در معرض ابتلا

در صورتی که شرایط گفته شده در ادامه مطلب را دارا هستید، باید مراقبت های کاملی را برای جلوگیری از ابتلا به بیماری دوپویترن انجام دهید.

  • افرادی که سن بالایی دارند، چرا که این بیماری معمولا در میانسالی شروع می شود.
  • به طور کلی مردان مستعد ابتلا به آن هستند و می توان گفت که در مردان این بیماری شایع تر از زنان است.
  • برخورداری از سابقه خانوادگی چرا که این بیماری اغلب در خانواده هایی دیده می شود که چندین عضو به آن مبتلا هستند.از این رو می توان این عارضه را تا حدودی ژنتیکی معرفی کرد.
  • اگر داروی ضد تشنج مصرف می کنید باید در نظر داشته باشید که این عارضه با مصرف برخی از داروهای مورد استفاده برای درمان تشنج و صرع مرتبط است.
  • افراد سیگاری و معتاد به مشروبات الکلی باید به خوبی در این رابطه نکات مرتبط را رعایت کنند.
  • ابتلا به بیماری دیابت نیز از دیگر علل این بیماری به شمار می آید.

علائم این نوع انقباض

به طور کلی علائم رایج به شرح موارد گفته شده در ادامه می باشد.

  • به راحتی نمی توانید دست خود را صاف روی میز قرار دهید، چرا که در کف دست برآمدگی هایی ایجاد می شود.
  • یک یا چند توده کوچک و حساس در کف دست ه وجود می آید که با گذشت زمان این حساسیت ها از بین می روند.
  • همچنین توجه داشته باشید که این گره ها ممکن است ضخیم، منقبض یا سفت شوند. همچنین این می تواند باعث ایجاد نوار های ضخیم بافت زیر پوست در کف دست نیز شود.
  • حفره ها یا شیارهایی در پوست که توسط انگشت منقبض فشرده شده اند در این نواحی می توانند بسیار دردناک شوند و در صورت عدم بهبودی به از دست دادن پوست منجر شوند.
  • انگشتان به سمت جلو کشیده می شوند.
  • دست شما قادر به انجام کاری نیست.

قابل به ذکر است که علائم انقباض بیماری دوپویترن ممکن است شبیه سایر مشکلات سلامتی باشد. از این رو برای تشخیص به پزشک در اسرع وقت مراجعه کنید.

نحوه تشخیص

به طور کلی چگونگی تشخیص این بیماری به شرح زیر است.

  • در این رابطه گفتنی است که ارائه دهنده شما دست را معاینه خواهد کرد.
  • پزشک به مراتب انعطاف پذیری و احساس شست و انگشتان شما را آزمایش می کند.
  • همچنین قدرت گرفتن و نیشگون گرفتن شما نیز ممکن است مورد آزمایش قرار بگیرد.

همچنین پزشک معالج شما محل گره ها و نوار های روی کف دست را اندازه گیری و ثبت می کند. این کار با استفاده از یک ابزار خاص انجام می گیرد که میزان پیچش یا انقباض انگشتان شما را اندازه می گیرد. همچنین د برخی مواقع دامنه حرکتی انگشتان شما نیز ممکن است اندازه گیری شود.

این اندازه‌ گیری ها با اندازه‌ گیری های بعدی مقایسه می شوند تا ببینند بیماری رو به درمان و یا تشدید می باشد. همچنین می توان از آن ها برای مشاهده اینکه آیا درمان به مراتب موثر است، استفاده کرد.

روش های درمان بیماری دوپویترن

چگونگی درمان

در این روش بهبود به دو گروه جراحی و غیر جراحی تقسیم می شود. به طور کلی درمان های غیر جراحی شامل موارد زیر می شود.

  • تزریق استروئید

اگر گره های به وجود آمده به روی دست بسیار حساس باشد، پزشک ممکن است تزریق کورتیکو استروئید را توصیه کند که به آن تزریق استروئیدی نیز در اصطلاحی دیگر می گویند. کورتیکو استروئید یک داروی ضد التهابی قوی است که به مراتب تورم و التهاب را تا حد قابل توجهی کاهش می دهد. همچنین آن ممکن است به کاهش درد شما کمک کرده و در برخی موارد ممکن است از بدتر شدن انقباضات انگشت نیز جلوگیری کند.

  • تزریق آنزیم

اگر انگشتان شما از قبل خم شده باشند، پزشک ممکن است به شما آنزیم تزریق نماید که مخلوطی از آنزیم هایی است که به حل شدن بافت ضخیم و سفت کمک می کند. این کار نوار های سفت را ضعیف می کند و ممکن است به پزشک نیز اجازه دهد تا ناحیه سفت شده را از بین ببرد.

شایع ترین عوارض جانبی این درمان می توان به تورم، خونریزی، کبودی یا درد در محل تزریق اشاره کرد. به ندرت، آسیب تاندون یا رباط در این نحوه بهبودی ممکن است رخ دهد که رفع آن نیاز به عمل جراحی نیاز دارد. در این صورت پزشک می تواند به شما کمک کند تا تصمیم بگیرید که آیا تزریق آنزیم یا جراحی برای شما مناسب است یا خیر.

از روش های درمان جراحی نیز می توان به موارد زیر اشاره داشت. توجه داشته باشید که اگر با وجود دارو ها، وضعیت بدتر شود و عملکرد دست شما به شدت محدود باشد، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند.

آشنایی با علائم بیماری دوپویترن

  • عمل جراحی

این رایج ترین روش درمانی است که برای موارد پیشرفته قابل استفاده می باشد. همچنین ممکن است این روش درمان زمانی انجام شود که استفاده محدودی از دست خود دارید. گفتنی است که در طول جراحی انقباض دوپویترن، جراح یک برشی بر روی دست شما ایجاد می کند و بافت ضخیم شده را خارج می کند. این می تواند تحرک انگشتان شما را بهبود بخشد. توجه داشته باشید که برخی از افراد برگشت این نوع انقباض را پس از عمل دارند و ممکن است باری دیگر نیاز به جراحی پیدا کنند.

  • پرتو درمانی

به طور کلی این درمان چندان رایج نیست چرا که اشعه ایکس کم انرژی به سمت گره ها هدایت می کند. این در مراحل اولیه بیماری بهترین کارایی را دارد چرا که به مراتب می تواند گره ها را نرم کرده و به جلوگیری از وقوع انقباضات آن کمک به سزایی گردد.

  • آپونوروتومی سوزنی

این نیز یک روش جدید تر و کمتر تهاجمی دیگر برای درمان بیماری دوپویترن است. در این روش برای بی حس کردن دست، دارو در ناحیه مورد نظر تزریق می کنند و سپس جراح از یک سوزن برای تقسیم بافت بیمار استفاده می کند و در طی آن هیچ برشی بر روی پوست ایجاد نمی شود.

همچنین باید توجه داشت که تمام جراحی ها با خطراتی به همراه دارد اما بسیار نادر به شمار می  آید و شامل موارد زیر می باشد.

  • عفونت
  • آسیب به اعصاب و عروق خونی دست
  • سفتی دائمی انگشتان

در ادامه نیز پزشک ممکن است فیزیوتراپی را پس از جراحی توصیه کند تا فرایند بهبود در نهایت با نتیجه بهتری همراه شود.

روش های پیشگیری از بروز بیماری دوپویترن

نکاتی که باید در نظر داشته باشید

توصیه های گفته شده در ادامه مطلب برای آشنایی کامل با بیماری دوپویترن مورد نیاز است.

  • بیماری دوپویترن را می توان یک ضخیم شدن غیر طبیعی پوست در کف دست به شمار آورد.
  • پوست ممکن است به یک توده سخت تبدیل شود و با گذشت زمان نیز باعث خمیدگی یا انقباض یک یا چند انگشت یا کشیده شدن به سمت کف دست شود.
  • ممکن است نتوانید از دست خود برای موارد خاصی استفاده کنید.
  • در بسیاری از موارد، هر دو دست تحت تاثیر قرار می گیرند.
  • به طور کلی هیچ درمان قطعی وجود ندارد، اما فرایند بهبود می تواند علائم را تا حد قابل توجهی بهبود بخشد.

زمان مراجعه به پزشک

توجه داشته باشید که با بروز هر یک از علائم گفته شده در ادامه باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.

  • شما یک یا چند توده در کف دست بدون در نظر گرفتن برخورداری از احساس درد دارید.
  • شما در صاف کردن انگشتان خود مشکل دارید.
  • در گرفتن اشیا مشکل دارید.
  • شما نمی توانید دست خود را صاف روی میز قرار دهید یا آن را در جیب قرار دهید.

عواقب ابتلا به بیماری دوپویترن

بررسی عوارض این بیماری

از آنجایی که بیماری دوپویترن به طور معمول انگشت شست یا اشاره شما را تحت تاثیر قرار نمی دهد، ممکن است در اوایل چندان احساسات ناخوشایند در شما به وجود نیاورد. اما اگر فکر می کنید که ممکن است علائمی داشته باشید که نیاز به توجه و اهمیت دارند، به پزشک در اسرع وقت مراجعه کنید.

همچنین امکان دارد که با گذشت زمان این وضعیت بدتر شود و در نهایت شما را از باز کردن دست، نگه داشتن اجسام بزرگ یا قرار دادن دست در فضاهای کوچک باز دارد.

برای مطالعه دیگر مطالب پزشکی در رابطه با رماتیسم مفصلی و بیماری پاژه استخوان می توانید کلیک کنید.

منبع : آرگا

مطالب مرتبط
مطالب داغ
همچنین ببینید
مشاهده دیدگاه های این مطلب
دیدگاه های مطلب
۰ دیدگاه برای این نوشته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *