افراد مبتلا به سندرم اروتومانیا باورهایی عجیب و عمیق دارند. آن ها تصور می کنند که اشخاص دیگری نسبت به آن ها علاقه دارند. این افراد با وجود شواهد آشکاری که در این زمینه برای آن ها ارائه می شود، نیز خلاف این موضوع را نمی پذیرند. توهم این افراد مربوط به یک فرد مشهور است. این افراد اغلب تصور می کنند که فردی با موقعیت اجتماعی بسیار بالا نسبت به آن ها ابراز علاقه می کند. افراد بیمار این تصور را دارند که شخصی که مورد نظر آن ها است، قصد برقراری ارتباط با آن ها را دارد و هر چه شواهد در این زمینه برای این افراد بیاورید، آن ها نمی پذیرند. اما چه عواملی موجب می شود تا این افراد دچار این سندروم شوند؟

سندرم اروتومانیا چیست و درباره آن چه می دانید؟
درباره بیماری خودشیفتگی چه می دانید؟ این سندروم یکی از انواع نامتداول و غیر رایج توهم های پارانوئیدی است. افرادی که تحت تاثیر این سندروم قرار می گیرند، به شدت بر این باورند که فرد دیگری عاشق آن ها شده است. این اختلال اغلب در زنان ایجاد می شود و با وجود شواهد قوی آن ها موضوعی خلاف تصورات خود را باور نخواهند کرد و واقعیت را نمی پذیرند. این اختلال اغلب به شکل ناگهانی رخ می دهد و علائم آن تا حدودی در فرد ماندگار خواهد بود.

بیماران تاثیر دیده در این زمینه در سنین بالا دچار این اختلال خواهند شد. آن ها نسبت به افرادی که دارای موقعیت اجتماعی بالایی هستند، توهم دارند. آن ها با اشخاص بیمار ارتباط کمتری می گیرند. یکی از مهم ترین نشانه هایی که در این افراد وجود دارد، عدم ارتباط آن ها با فرد مشهور است. این افراد اغلب ارتباط کمی دارند و یا اصلا هیچ ارتباطی با فرد مورد نظر ندارند. این سندروم اغلب سندروم خود معشوق پنداری تلقی می شود.

اختلال و سندرم اروتومانیا برای اولین بار در ال ۱۹۲۱ شناخته شده است. در برخی از زمینه ها نیز این سندروم با دیگر اختلال های روان شناختی دیده می شود. اختلال های دو قطبی، آلزایمر و شیزوفرنی از اختلال های رایجی هستند که همراه این بیماری دیده شده اند. درمان این دسته از بیماری ها با استفاده از شیوه های دارو درمانی نیز امکان پذیر است. روش های روان شناختی نیز می تواند در درمان این نوع از سندروم ها موثر باشد.

علائم بیماری:
برای درمان این اختلال باید خصوصیات و ویژگی های افراد خود شیفته را بهتر بشناسید. این افراد اغلب منزوی و افسرده هستند و دارای ارتباط های اجتماعی نسبتا محدودی می باشند. کسانی که این سندروم را دارند، دارای سابقه های بیماری روانی نیز هستند. اغلب این افراد دارای اختلال های ژنتیکی نیز می باشند. این افراد اغلب در روابط خود وسواس زیادی به خرج می دهند. همچنین از دیگر نشانه ها و علائم این بیماران می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- برقراری تماس های مدام با فرد
- فرستادن ایمیل و نامه های مکرر
- حسادت نسبت به فرد مورد نظر و وسواس بودن نسبت به روابط او با دیگران
- عدم انجام فعالیت های مورد علاقه
- بازخواست شدن فرد از سوی مراجع قضایی
- استفاده از رسانه های اجتماعی برای ارتباط بیشتر با فرد
- ایجاد جو و توهمات ساختگی

نحوه تشخیص:
این افراد هر چه زودتر باید تحت درمان قرار بگیرند. زیرا چنین اختلال هایی در دراز مدت می تواند موجب شکاف روانی در افراد شود. شاید یکی از نشانه های رایج در میان این افراد تفکرات توهمی باشد. آن ها مدام خیال پردازی دارند و تصور می کنند که با فرد مورد نظر ارتباط هایی داشته اند. برای تشخیص این دسته از افراد معیارهای تشخیصی وجود دارند. زمانی که اختلال های موجود در این افراد شیزوفرنی تشخیص داده نشوند، توهمات آن طولانی مدت باشد، نقص هایی در عملکرد و رفتار داشته باشند، دارای حملات تیکی و یا افسردگی بوده، هیچ دارویی مصرف نمی کنند و … می توان چنین اختلالی را در آن ها تشخیص داد.

درمان سندروم:
افرادی که مبتلا به سندرم اروتومانیا هستند، ممکن است دارای بیماری های زمینه باشند. در برخی از موارد تشخیص داده شده است که فرد مبتلا دارای اختلال شیزوفرنی و دو قطبی است که در این صورت درمان ها فرد متفاوت تر خواهد بود. اگر این نشانه ها ناشی از اختلال های شیزو و دو قطبی نباشند، درمان های استاندارد و اغلب باثباتی برای این افراد وجود خواهد داشت. شیوه هایی که برای درمان این افراد به کار می رود موجب ثبات خلقی در آن می شود، از سویی این شیوه ها می تواند دارو درمانی نیز باشند.

مصرف برخی از داروهای خواب آور می تواند رفتارهای اعتیاد گونه را در این افراد درمان کند. از سویی می تواند به مدیریت رفتار منجر شود. زمانی که این سندروم در نتیجه یک مشکل پنهان همچون شیزوفرنی است، اختلال دو قطبی یا غیره باشد، شیوه های درمانی مکمل و بیشتری برای این افراد نیاز است. درمان کردن این دسته از اختلال ها اغلب زمان بر و دشوار می باشد، زیرا خود بیمار هیچ کمکی در این زمینه نمی کند. اغلب این بیماران تصور می کنند، باورهایشان واقعیت دارد و دیگران دچار اشتباه هستند.
این افراد به ندرت به سراغ شیوه های درمانی می روند، زیرا توهمات موجود در این افراد موجب شده، از درمان خودداری کنند. پیش از هر چیز باید توجه داشته باشید که درمان برای این دسته از افراد متناسب با نیازهای فردی آن ها خواهد بود. یکی از مهم ترین موارد در رفتار با بیمار اسکیزوفرنی همین شیوه های روان درمانگری است که می توانید از آن ها استفاده کنید و در لینک نیز توضیحاتی در این زمینه ارائه شده است.

سندرم اروتومانیا یکی از اختلال های نادری است که در دسته بیماری ها و اختلال های اسکیزوفرنی و شیزوفرنی قرار می گیرد. این اختلال با استفاده از شیوه های درمانگری قابل کنترل و درمان می باشد. برای مدیریت این رفتارها باید به علل پنهانی و بیماری های نهان در فرد نیز دست یافت. گاها برخی از این افراد باید بستری شوند، در این صورت می توانند بهتر درمان شده و تحت نظر پزشک معالج خود باشند. در این زمینه افراد با کسب مهارت می توانند در مقابل این دسته از تعارض ها مقاومت داشته باشند.
منبع : آرگا





















