دسته ها
شنبه ۲ مهر ۱۴۰۱

بررسی ون اینرودز ۱۴۰۱ نسخه ایرانیزه دانگ فنگ c35 و سوکون

  • حکیمه فهیمی
  • ۲۴ مرداد ۱۴۰۱
  • ۰

این خودرو نسخه ایرانیزه دانگ فنگ c35 و سوکون می باشد که با برخی تغییرات ظاهری به بازار ایران وارد شده است. با بررسی ون اینرودز همراه ما باشید.

ون اینرودز محصول جمع و جور شرکت دانگ فنگ در سوم اسفند ماه ۱۴۰۰ توسط گروه بهمن موتور به طور رسمی رونمایی و در اردیبهشت ۱۴۰۱ روانه بازار شد. این مطلب به بررسی ون اینرودز می پردازد.

آشنایی و بررسی ون اینرودز

کمپانی دانگ فنگ ون های کوچک شرکت خود را با کد سری c تولید می کند. نمونه های متفاوتی از این نوع ون ها در فهرست تولیدات شرکت دانگ فنگ حضور دارند که وظیفه حمل مسافر یا بار را بر عهده دارند. دانگ فنگ c35 که وظیفه حمل و نقل بار را بر عهده دارد همان نسخه ای است که در بازار ایران به اسم ون اینرودز شناخته می شود.

  •  تصفیه آب خانگی
  •  بلیط کیش

ون اینرودز به خاطر ابعاد تقریبا جمع و جور و برخورداری از همه استانداردها به آسانی قادر به تردد در اتوبان های درون شهری و همه مناطق کشور است و از این نظر برعکس برخی رقبا با هیچ محدودیتی مواجه نخواهد شد. این ون جمع و جور اولین بار در سال ۲۰۱۲ روانه بازار چین شد.

در سوم اسفند ۱۴۰۰ به طور رسمی شرکت بهمن موتور به رونمایی از ون اینرودز پرداخت و در اردیبهشت ماه ۱۴۰۱ در اختیار مشتریان قرار گرفت. به این ترتیب این خودرو نسخه ایرانیزه دانگ فنگ c35 و سوکون بوده که با برخی تغییرات ظاهری روانه بازار ایران شده است.

در بررسی ها مشخص شد بازار هدف ون اینرودز برای مشاغل مرتبط به باربر بوده و فروشگاه های اینترنتی، رستوران و کافه های خودرویی، مشاغل نیازمند به خودرو نظیر خشکشویی و … می توانند از این خودرو بهره بگیرند. در ضمن با توجه به ظرفیت باربری ون اینرودز، فضای بار مسقف و فضای کاربری استاندارد، مزیت تردد در آزادراه، مصرف سوخت کمتر و امکانات بیشتر می تواند جایگزینی برای وانت های سبک شخصی محسوب شود.

  •  مبل و میز
  •  چکاد بام

* وانت ها و پیکاپ ها امکان تردد قانونی در بیشتر آزاد راه ها را نداشته و باید از جاده های قدیمی و مخصوص خودروهای تجاری و کار استفاده داشته باشند.

همانطور که آگاه هستید امروزه با توسعه فروشگاه های اینترنتی و کسب و کارهای جدید، فروش خودروهای تجاری سبک مثل مینی تراک ها و سایر خودروهایی که برای حمل بار مناسب هستند و تردد آن ها در سطح شهر نسبت به کامیونت و خودروهای تجاری بزرگتر کم دردسرتر است، بیشتر شده است.

از این رو گروه بهمن موتور نیز با این رویکرد می خواهید ون اینرودز را به بازار کشور روانه نموده تا یک جایگزین امروزی برای وانت های نیم تنی در اختیار مشتریان ایرانی قرار دهد. در ادامه با بررسی ون اینرودز همراه ما باشید.

طراحی بیرونی

از نظر طراحی بیرونی بررسی ها حاکی از آن است باید ون اینرودز را یک ون باری کامل تلقی کرد. زیرا عموم ون های باری دارای چهره ای ساده و فاقد تزئینات اضافی هستند. شاید اینرودز از برخی لحاظ مشابه نسخه های قدیمی و مدل فورد ترانسیت ۲۰۰۶ باشد ولی با توجه به ابعاد کلی و فاصله بین محوری قطعا با خودرویی متفاوت روبرو هستیم.

*ابعاد کلی ون اینرودز شامل ۴۵۰۰-۱۶۰۰-۲۰۰۰ میلی متر و فاصله عرضی چرخ های جلو و عقب ۱۴۳۵ میلی متر و فاصله بین دو محور ۳۰۵۰ میلی متر است.

از لحاظ ظاهری می توان ون اینرودز را یک خودروی متعادل و عامه پسند در کلاس ون تلقی کرد. همچنین جعبه ای ترین محصول بازار به شمار می رود. البته این فضای چهار گوش امتیاز بزرگی بوده چرا که بارگیری آسان و استفاده حداکثری از فضا برای جای دادن لوازم و بار را به همراه دارد.

در بررسی طراحی جلو خودرو می توان گفت ون اینرودز در این بخش طراحی بسیار ساده و بی آلایشی دارد و شاهد استفاده از چراغ های معمولی همراه با مه شکن می باشیم. البته بهمن موتور با اندکی خلاقیت در جلوپنجره ای جدید رگه های کرومی نیز به کار برده و چهره خودرو با این کار اندکی بروز تر شده است.

در نمای کناری اولین المانی که نگاه را به خود جلب می کند استفاده از رینگ های ۱۴ اینچی آلومینیومی است که ظاهری ساده داشته و پنج پره هستند. این رینگ ها کوچک به نظر می رسند ولی باید دقت کنید که سایر خودروهایی که ابعاد و سطحی شبیه ون اینرودز دارند و توسط شرکت های معتبری تولید می شوند هم رینگ و تایرهایی شبیه این خودرو دارند.

هر دو سمت خودرو درب های کشویی داشته و دستگیره های درب از نوع اهرمی بوده و به حالت عمودی تعبیه شده است. خطوط استفاده شده در کناره ها کاملا یکنواخت و متوازن هستند و از لحاظ تزئینی فقط با نواری فلزی در بالای برآمدگی گلگیر عقب مواجه هستیم.

بررسی نمای عقب ون اینرودز حاکی از شکل و شمایلی ساده مانند سایر نقاط بدنه می باشد. سپر مشکی و پلاستیکی با شبرنگ هایی قرمز رنگ همراه شده و از هر دو سمت به طرف بالا رفته و تا چراغ های عمودی عقب امتداد دارد. سیر صعودی پلاستیک های سیاه رنگ روی ستون عقب و بعد از گذر از چراغ های آن امتداد یافته و تا نزدیکی های سقف کشیده شده است.

البته رنگ سپرها انتخابی است و به عنوان یک آپشن از سوی بهمن موتور می توانید آن ها را هم رنگ بدنه سفارش دهید. از سایر نکات مربوط به طراحی بخش عقب دربی عمودی برای بخش بارگیری است که با باز شدن ۱۸۰ درجه، پروسه حمل و نقب بار را راحت می کند. ناگفته نماند از شیشه در درب ورودی عقب و کناری خبری نیست و همه این بخش ها با ورق فلزی قدیمی پوشانده شده است.

از امتیازات ون اینرودز باید به حضور دو درب کشویی در هر دو سمت خودرو اشاره نمود که امکان بارگیری و تخلیه آن را آسان تر نموده و امکان پارک ماشین را در هر دو سمت خیابان جهت تخلیه و بارگیری ساده تر و کم خطر تر نموده است.

در ضمن درب بزرگ عقب هم برای پر کردن فضای ۵ متر مکعبی درون کابین؛ کاملا کاربردی و کافی به نظر می رسد.همچنین بر عکس نمونه اصلی بهمن موتور به جهت رعایت استانداردهای ۸۵ گانه روی درب عقب ون اینرودز چراغ خطر سوم تعبیه کرده و در بالای چراغ خطر هم دوربین عقب قرار دارد.

در مجموع ون اینرودز از لحاظ ظاهری نمره قبولی گرفته زیرا این خودرو باری بوده و نباید از آن توقع بیشتری داشت. البته نسبت به ون های باری معروف اروپایی و حتی ون های باری بزرگ و جدیدتر چینی این خودرو دارای کمبودهایی است.

طراحی داخلی

قبل از پرداختن به بررسی طراحی داخلی ون اینرودز باید اشاره کرد با خودرویی کاملا اقتصادی در مقیاس جهانی روبرو هستیم از این رو نباید از کابین خودرو انتظار قطعات لوکسی داشت. ون اینرودز برای حمل دو سرنشین (راننده و شاگرد) طراحی شده و طراحی داخلی نیز شبیه طراحی بیرونی ساده و بی آلایش می باشد.

فرمان ۴ شاخه و نشانگرهای پشت آمپر به ساده ترین شکل ممکن طراحی شده اند و خطوط داخلی هم در بیشتر قسمت ها فاقد هر هیجانی هستند. اهرم دنده، ترم دستی، کنترلرهای سیستم تهویه نیز فاقد خلاقیتی بوده و کیفیت پایین مواد استفاده شده یک بار دیگر اقتصادی بودن محصول را متذکر می شود.

سراسر داشبورد و کابین پلاستیک خشک و مشکی رنگ بکار رفته و تزئینات کرومی و نقره ای رنگ کمی روی درب ها، کنسول مرکزی، خروجی های تهویه و دسته دنده مشاهده می شود. قابل ذکر است فرمان در نسخه چینی سه پره بوده ولی بهمن موتور ترجیح داده فرمان چهار پره ساخت خود را در ون اینرودز به کار گیرد.

در این میان؛ کنسول وسط که به نمایشگر ۹ اینچی مجهز است توانسته کمی حس و حال مدرنیته به فضای داخلی ببخشد و قطعات نقره ای رنگ استفاده شده در کابین را کمی از سادگی مطلق دور کند. فضای بخش بار دارای کاورهای دیواری کناری برای حفاظت از بار هستند و در صورت سفارش می توان آلومینیوم برای پوشش کف بار استفاده نمود.

در ضمن امکان قفسه بندی بخش بار نیز فراهم شده و ظرفیت بار ون اینرودز طبق بررسی ها ۷۲۵ کیلوگرم اعلام شده است. در مجموع فضای داخلی خودرو نیز بسیار ساده است و نباید از آن توقع زیادی داشت. ولی هنوز نیز مشخص است که اینرودز صرفا جهت کار ساخته شده و با جذابیت های بصری ارتباط چندان خوبی ندارد. با این وجود از نظر ارگونومی و دسترسی به ادوات اوضاع بهتر بوده و می تواند نمره قبولی دریافت کند.

همانطور که پیشتر اشاره شد این خودرو یک ون تجاری است و هدف از ساختش، حمل و نقل بار می باشد. درون کابین نیز از این سبک پیروی کرده و در نهایت سادگی ارائه می شود. البته وجود پنل آجدار فلزی در کف کابین، سبب سالم ماندن این قسمت در طولانی مدت خواهد شد.

در ضمن کوتاهی پالانی های گلگیر هم در بارگیری آسان و استفاده حداکثر از فضای داخلی موثر می باشد. سیستم تهویه مطبوع دستی بوده و در بالای کلیدهای این قسمت در وسط داشبورد، حضور نمایشگر تا حدی از سادگی طراحی داخلی کاسته است. همچنین از آنجا که فاصله بین محوری خودرو زیاد است سبب جادار شدن کابین شده و زاویه ورود به شیب و خروج از شیب خوبی نیز برای ون اینرودز فراهم شده است.

شایان ذکر است آپشن هایی مانند کفپوش آلومینیومی و جدا کننده قسمت کابین از بار برای ون اینرودز قابل سفارش می باشند. ضمنا امکان بارگیری و تخلیه از سه طرف سبب شده کار با این خودرو از خیلی جهات ساده تر از وانت های مسقف باشد.

مشخصات فنی

مطابق بررسی های صورت گرفته ون اینرودز به یک پیشرانه ۱.۵ لیتری ۴ سیلندر تنفس طبیعی مجهز است که حداکثر قدرتی معادل ۱۰۵ اسب بخار در ۶۰۰۰ دور در دقیقه و حداکثر گشتاور ۱۴۰ نیوتن متر در دور موتور ۲۸۰۰-۳۶۰۰ را ارائه می دهد. این پیشرانه برای خودرویی با ۲ تن ظرفیت استاندارد بارگیری ضعیف به نظر می رسد.

البته حداکثر سرعت این خودرو معادل ۱۴۰ کیلومتر در ساعت می باشد که نشان دهنده ضریب سنگین گیربکس بوده تا قدرت اندک موتور برای شروع حرکت یا در دنده های مختلف مشکلی ایجاد نکند. مشابه بیشتر خودروهای تجاری بازار کشور، ون اینرودز نیز گیربکس اتومات ندارد. در ضمن محور محرک خودرو در دیفرانسیل عقب جای دارد.

متوسط مصرف سوخت خودرو در سیکل ترکیبی ۷.۹ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر گزارش شده که برای پیشرانه ای ۱.۵ لیتری زیاد ولی برای خودرویی به وزن ۲ تن قابل قبول ارزیابی می شود. شایان ذکر است پیشرانه دقیقا زیر صندلی راننده تعبیه شده و کاپوت خودرو صرفا برای بازدید مایعات و مواردی از این دست کارایی دارد.

گیربکس ون اینرودز از نوع ۵ سرعته دستی است که ساختاری تقریبا قدیمی داشته و نیرو را به سمت چرخ های عقب منتقل می کند. همانطور که می دانید دیفرانسیل عقب بودن یک مزیت برای خودروی باری محسوب می شود چرا که بعد از بارگیری، فشار روی محور عقب بیشتر شده و در این وضعیت چسبندگی چرخ های جلو کاهش پیدا می کنند که در وانت های دیفرانسیل جلو کمی دردسرساز می شود.

به طور کلی توانایی های حرکتی ون اینرودز کار راه انداز بوده ولی در چالش هایی مانند عبور از سربالایی های شدید با ظرفیت کامل بار و کولر روشن، ضعف موتور به طور کامل آشکار می شود. ترمزها هم در جلو از نوع دیسکی و در عقب کاسه ای می باشند و سیستم تعلیق در جلو از نوع مک فرسون و در عقب یکپارچه فنر شمش است تا در وضعیت بارگیری کامل، مقاومت کافی داشته باشد.

فرمان خودرو نیز از نوع برقی است که با توجه به کاربری های عموما شهری خودرو، یک مزیت بزرگ محسوب می شود. از سایر مشخصات این خودروی اقتصادی می توان به مواردی مانند قابلیت عبور از شیب تا سی درجه و شعاع گردش ۵.۶ متری اشاره داشت.

امکانات و تجهیزات

این خودرو آپشن هیجان انگیزی نداشته ولی با ارائه مواردی مانند دو عدد کیسه هوا برای سرنشینان جلو، سیستم های الکترونیکی کنترل کشش TCS و پایداری ESP، سیستم ترمز کمکی EBA، فرمان برقی، سیستم مولتی مدیا یا نمایشگر ۹ اینچی، رینگ های ۱۴ اینچی آلومینومی، دوربین و سنسور دنده عقب، سنسور نمایش لحظه ای فشار باد لاستیک ها، سه درب برای دسترسی به فضای بار، چراغ روشنایی روز، تهویه دستی، فرمان کمکی برقی، دوربین ثبت وقایع در جلو و … می تواند تاحدودی نیاز مشتری را مرتفع نماید.

جمع بندی

ون اینرودز یکی از کوچکترین و ضعیف ترین ون های بازار کشور محسوب می شود که شاید در نگاه اول مجذوب کننده نباشد ولی با نگاهی به قیمت خودرو می توان دریافت که در حال حاضر رقیبی در بازار کشور ندارد. البته قیمت خودرو در بازار جهانی اقتصادی به شمار می رود.

از مزیت های خودرو می توان به قدرت مانور شهری قابل قبول، موتور نسبتا کم مصرف و بارگیری آسان اشاره نمود. از نقاط ضعف خودرو نیز پیشرانه نه چندان قوی، طراحی قدیمی و کیفیت پایین کابین اشاره کرد.

در پایان از همراهی شما سپاسگزاریم. همچنین پیشنهاد می شود در صورت تمایل برای آشنایی با ون مرسدس بنز  و مرسدس بنز e200 روی لینک ها کلیک کنید.

منبع : آرگا


مطالب مرتبط
مطالب داغ
همچنین ببینید
مشاهده دیدگاه های این مطلب
دیدگاه های مطلب
۰ دیدگاه برای این نوشته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.