آرایش کردن و استفاده از لوازم آرایشی در دوره معاصر موضوع جدیدی محسوب نمی شود، باید بدانید که اولین تمدن های بشری از ادوات و وسائل مختلف برای آرایش کردن و زیباتر به نظر رسیدن استفاده می نموده اند. در این مطلب با تاریخچه آرایش همراه ما باشید.

تاریخچه آرایش در جهان
د عهد باستان آرایش نمودن موضوعی بسیار خاص برای اشخاصی بود که در طبقه اجتماعی بالاتر مانند ملکه، شاهزاده ها و شاهان قرار داشتند و این موضوع فقط به زنان اختصاص نداشت. این افراد سرشناس برای حضور یافتن در مراسم های مذهبی از لوازم آرایشی و عطرها برای آراستن و زیبایی خود استفاده می نمودند.
با نگاه به تاریخ لوازم آرایشی خواهیم دید که انسان امروزی تا چه اندازه به افرادی که ۱۰۰۰۰ سال قبل از میلاد زندگی می نمودند، شباهت دارند. در گذشته خیلی دور، از لوازم آرایش برای زیباتر نمودن زنان استفاده می شد، ولی مردان در قدیم نیز به روش های مختلف از این لوازم استفاده می نمودند. برای آشنایی بیشتر با تاریخچه آرایش در ادامه مطلب همراه ما باشید.

آرایش مصریان باستان
تاریخچه آرایش در جهان و شروع آرایش کردن با توجه به تحقیقات انجام شده به مصر باستان باز می گردد. آرایش در مردم مصر باستان را اغلب با رنگ های سبز و آبی و خطوط سیاه دو چشم می توان شناخت. کلوئوپاترا همواره با شیر الاغ، گل سرخ و نعنای هندی حمام می نمودند و از انواع لوازم آرایشی مانند دانه های ساییده شده کنجد برای آرایش خود استفاده می نمود.

در تاریخچه آرایش مصریان گفته اند که ایشان مانند باقی بانوان مصری علاقه بسیاری به استفاده از حنا و روغن گردو برای سیاه تر و درخشان تر نمودن گیسوان خود داشت و همیشه از مدادهای مشکل برای ابرو و چشم های خود استفاده می نمودند. این نوع مدادها از پودر سنگ سرمه، ماده ای فلزی شکننده و ترد با رنگ درخشان مایل به آبی درست شده بودن و تاثیر نگاه را چندین برابر می نمودند. از دیگر لوازماتی که کلئوپاترا در گذشته برای آرایش کردن از آن استفاده می نمودند، رژلب ها و رژگونه های ایشان بودند که دارای رنگ قرمز ارغوانی بودند و از تخم مورچه کوبیده شده و کنه قرمز ساییده شده ساخته شده بودند.

آرایش رومیان و یونانی ها
مردم یونان نیز از سال ۴۶۰ میلادی با علاقه بسیار عطر و مواد آرایشی را می سازند و از آن برای آرایش کردن در مراسم مذهبی و موارد شخصی استفاده می نمودند. زنان یونانی از ماده ای به اسم رومیلیون به منظور آرایش صورت استفاده می نمودند که دارای رنگ قرمز روشن بوده و از ترکیب نمک های جیوه برای ساختن آن استفاده می کرده اند.

زنان در یونان گونه های خود را با خمیرهای گیاهی که از میوه توت و دانه های له و خرد شده تهیه شده بودند رنگ می نمودند، تا به آن ها رنگی درخشان و سالم بدهند. این عمل سرآغاز ساختن رژ گونه در تاریخچه آرایش می باشد.
همچنین این افراد روش خطرناکتری را رواج داده بودند و آن روش استفاده از سرب سفید و جیوه برای پوست صورت بوده که باعث می شد تا صورتشان مانند گچ سفید شود. اما این موضوع که فلزهای سنگینی مثل جیوه و سرب به پوست جذب شوند، باعث مرگ زود رس خواهند شد برای مردم آن زمان شناخته شده نبود و متاسفانه این عادت پرخطر تا سال ها بعد از آن ادامه یافت.

آرایش مردم ایران
با توجه به یافته های باستان شناسان در ایران، تاریخچه آرایش که بیشتر شامل آرایش چشم می شده است از ۴۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح به شکلی همه گیر در بین مردم وراج داشته است. با توجه به حفاری های انجام شده در هفت تپه استان خوزستان، شکلی از لوازم آرایش کشف شدند که کارایی مثل رژ لب های امروز داشتند. دیگر آثار تاریخی باقی مانده از عهد باستان ایرانیان اطلاعات بسیار جالبی در مورد مواد رنگی مورد استفاده در رنگ نمودن مو، ناخن و پوست به ما می دهد.

این نوع مواد اغلب از ریشه و برگ درختان و مواد گیاهی و معدنی مختلفی تهیه می شدند. در ایران در دوران هخامنش برای تیره نمودن چشم ها از سرمه و به منظور رنگ نمودن موها از حنا و برای روشن نمودن پوست از سفید آب و از وسمه برای تیره نمودن و ضخیم کردن ابروها استفاده می نمودند.

در آن دوران داشتن خال یکی از معیارهای مهم برای زیبایی و آرایش محسوب می شد. از این رو بسیاری از بانوان در آن زمان همواره بر روی چهره خود از خال استفاده می کردند. به مرور زمان سبک آرایشی در دوران مختلف ایران تغییر نمود ولی آنچه در تاریخچه آرایش ایران وجود دارد این است که آرایش بیشتر بین زنان پادشاهان مرسوم بوده به شکلی که برای ملاقات با پادشاه زمان بسیاری را برای آرایش نمودن و معطر کردن خود صرف می نمودند.

اصطلاح هفت قلم که در ایران مرسوم می باشد، به هفت قلم از لوازم آرایش در گذشته اشاره می کند، که عبارتند از:
- قاضه یا همان سرخاب و سرخی
- سرمه
- زرک که گردی طلایی رنگ می باشد و از از عهد باستان در ایران مرسوم شده و به آن هفت وند نیز گفته می شده است.
- سفید آب
- نگار یا حنا
- وسمه برای پرپشت نمودن ابروها
- خال

آرایش چینی ها
چینیان باستان از گذشته دور به رنگ کردن ناخن ها علاقه داشتند که امروزه به آن لاک زدن می گوییم. در گذشته لاک زدن ناخن در چین بسیار مد بوده است. در واقع این کار اغلب به وسیله اشخاص سلطنتی و اشراف زاده ها انجام می شده است که نشان دهنده کلاس اجتماعی بالای این اشخاص بوده است. اغلب زنان سلطنتی از رنگ های طلایی و نقره ای برای اینکار استفاده می نمودند و اشخاص معمولی و عموم مردم نمی توانستند از رنگ های روشن استفاده نمایند.

آرایش ژاپنی ها
گیشاها همچنان به خاطر خاص بودن روش آرایش چهره بسیار شهرت دارند. محبوبترین لوازم آرایشی این اشخاص رژ لب هایی می باشد که از گلبرگ های خرد شده آن را تهیه می کردند. زنان در آن دوره از پودر برنج برای سفید کردن چهره و داشتن چهره ای سفید و پودری شکل استفاده می نمودند.
باید بدانید که به منظور شرکت در مراسم رسمی از ترکیبی مشکی رنگ برای رنگ نمودن دندان ها استفاده می نمودند. البته این عمل هنوز هم در برخی مراسم های سنتی در ژاپن مرسوم می باشد. روش سیاه نمودن دندان ها دارای مزایایی بودن که می توانست از پوسیدگی دندان ها جلوگیری نماید.

قدمت آرایش با ریمل
ریمل یکی از ابزار آرایشی قدیمی شناخته شده می باشد که تاریخچه استفاده از آن به حدود ۴۰۰۰ سال قبل از میلاد بر کی گردد. مصریان در دوره باستان بر این عقیده بودند که به منظور رها شدن از شر ارواح بد باید چشم و ابرو را با رنگ های تیره آرایش نمایند که این عمل را با ترکیب نمودن مواد طبیعی حیوانی یا گیاهی و دوده و زغال انجام می گرفت. با گذشت زمان روش هایی به منظور آرایش چشم و ابرو به وسیله دیگر تمدن ها نیز اختراع گشت. ولی در کل تا سال ۱۸۳۰ تغییر چندانی در ترکیبات این محصولات پرکاربرد ایجاد نشد.
در این دوران عطر ساز فرانسوی به اسم یوجین ریمل اولین مرتبه محصولی را برای آرایش چشم به بازار عرضه نمود که در آن ترکیبی از دوده زغال و وازلین وجود داشت و به نام خود یعنی ریمل شهرت یافت. ریمل به شکل گسترده در اروپا و بعد در کل جهان مورد استقبال زیادی قرار گرفت، به شکلی که در حال حاضر نیز در زبان های مختلف مانند فارسی، اسپانیایی، پرتغالی، یونانی، رومانیایی و ترکی از کلمه ریمل استفاده می شود و دیگر نقاط جهان آن را ماسکارا خطاب می کنند.

بعدها حالت اولیه ریمل مدرن به وسیله شیمیدان جوانی به نام لایل ویلیام اختراع شد. ویلیام یک شیمی دان بود و با الهام گرفتن از خواهر بزرگ خود ریمل را اختراع نمود. خواهر ویلیان مژه های پرپشت نداشت از این رو برای زیباتر نشان دادن چشم های خود مژه هایش را با مخلوطی از وازلین و خاکستر زغال پوشش می داد تا سیاه تر و پر پشت تر دیده شود. از این رو ویلیام با کمک ترکیبات شیمیایی محصولی را تولید نمود که برای اولین بار با عنوان ریمل اصلی در دنیا از آن یاد می گردد.

ویلیام به یاد خواهرش و برای گرامی داشتن او نام میبل را برای اختراع خود انتخاب نمود و شروع به فروش آن در منطقه کرد. سپس در سال ۱۹۱۷ میلادی شرکت میبلین اولین ریمل مدرن خود را روانه بازار نمود. ریمل ها در ابتدا یک قوطی دارای ترکیبات جامد شکل ریمل بودند که با کمک برس به مژه ها زده می شد.

قدمت آرایش چشم با سایه
تاریخچه آرایش چشم ها با کمک سایه به حدود ۲۰۰۰ سال باز می گردد که به دوره مصر و بانوان مصری باز می گردد. در دوره گذشته ماده ای به اسم سرمه که با سابیدن و آسیاب نمودن مواد مختلفی به همراه دوده مغز بادام می ساختند و به منظور برجسته نمودن چشمان بانوان خانواده سلطنتی از آن استفاده می کردند.
در قدمت آرایش آمده است که مصریان باستان از سرمه به منظور تقلید از ظاهر خدایان خویش استفاده می نمودند. زمان زیادی طول نکشید که استفاده از سایه چشم در بین زنان یونانی و رومی نیز واج یافت. در این مناطق برخلاف اعتقادهای مذهبی طولی نکشید که بانوان به منظور زیبایی بیشتر خود به مصرف لوازم آرایشی و آرایش نمودن روی بردند.

آرایش با رژ لب و قدمت آن
با توجه به قدمت آرایش، قدمت رژ لب به حدودا ۵۰۰۰ سال قبل بر می گردد. محققان بر این عقیده هستند که در گذشته بانوان بین النهرین اولین کسانی بودن که از رژ لب استفاده نمودند. بر طبق رسم و رسوم های دیرینه این منطقه، آنها رژ لب از جواهرات درجه دو و خرد شده می ساختند. با توجه به قدمت آرایش، در تمدن کهن دره سند، رژ لب علاوه بر لب ها به منظور زیباتر نشان دادن دیگر اندام ها استفاده می شد.
مردم مصر باستان رنگ قرمز را از قارچی به اسم فوکوس الگین تهیه می نمودند و به آن کمی ید و مقداری برم اضافه می نمودند. کلئوپاترا همچنین از سوسک های کارمین که سبب بروز بیماری های خطرناکی می شدند به منظور تهیه رژ لب به رنگ قرمز پر رنگ و از مورچه ها برای ماندگار شدن آن استفاده می نمود. ولی با گذشت زمان رژ لب های تغییرات زیادی یافتند، در برخی از رژ لب ها برای براق نمودن و جلوه بیشتر لب ها از ماده ای به اسم فلس ماهی استفاده می کردند.

آرایش در دوره ملکه الیزابت اول بسیار جالب بود. در آن دوره لب های قرمز رنگ و صورت کاملا سفید به مد روز تبدیل شده بود. رژ لب در آن زمان ها از ترکیب نمودن موم و گلبرگ های قرمز گل ها و گیاهانی مانند چغندر تهیه می شدند. در آن زمان استفاده از رژ لب ها فقط به زنان طبقه اجتماعی بالا و بازیگران تعلق داشت.
بالاخره در پایان قرن نوزدهم میلادی، گرلن شرکت آرایشی فرانسه، شروع به تولید نمودن رژ لب نمود. علاوه در بر این در سال ۱۸۸۴ میلادی اولین رژ لب تجاری به وسیله عطر سازان فرانسوی در پاریس تولید گشت. این محصول ترکیبی از چربی گوزن، موم و روغن کرچک بود که در ورقه های ابریشمی پیچیده شده بودند.
در حال حاضر رژ لب از مواد مختلفی تولید می گردد و در ساخت آن از مواد ارگانیک مثل روغن کرچک، موم و دیگر روغن های طبیعی استفاده می گردد.

رنگ مو
یکی دیگر از موارد آرایش که البته بسیار وقت گیر هم بود، رنگ نمودن موها بود. مردم روم عادت داشتند که از انواع مختلف رنگ موهای طبیعی استفاده نمایند. یکی از موارد استفاده شده آهک زنده و خام معدنی در رنگ مو بود که رنگ مسی درخشانی را به موها می داد. همچنین با خیس کردن پوست گردو در روغن زیتون، روغن گردو تهیه می شد که با استفاده از آن رنگ قهوه ای پررنگ به موها می دادند تا خاکستری و سفید نباشد.
در گذشته مردم روم موی بلند و بور را نماد بدی قلمداد می کردند. ولی با گذشت زمان و با وارد شدن دختران برده اسکاندیناوی، زنان اشراف رنگ موهای خود را تغییر داده و به رنگ های روشن و بلوند رو آوردند. برای این منظور از دم نمودن غلیظ گل و میوه درخت زعفران استفاده می نمودند.

یکی دیگر از موارد مشهور در مورد رنگ مو به آن اشاره نموده اند، اکلیل کوهی میوه درخت سرو کوهی می باشد که از مواد اصلی داروهای تقویتی مو می باشد و از ریزش موها جلوگیری می کرده است که در کنار آن از گل های زعفران و موم زنبور هم به منظور نرم نمودن پوست استفاده می شده است.
پس از مطالعه تاریخچه آرایش در این مطلب چنانچه تمایل به اطلاع از تاریخچه عطر و تاریخچه لباس عروس دارید شما می توانید از این لینک ها دیدن نمایید.
منبع : آرگا




















