همدلی به معنی توانایی درک احساسات، نیازها و شرایط دیگران می باشد. در این مطلب با روش هایی برای افزایش مهارت های همدلی برای والدین آشنا می شوید تا همبستگی بیشتری بین اعضای خانواده ایجاد کنید.
تقویت مهارت های همدلی برای والدین
مهارت همدلی به معنی ظرفیت درک یا احساس آن چه فرد دیگری تجربه می کند می باشد. به بیان دیگر همدلی به معنای توانایی درک احساسات، نیازها و شرایط دیگران می باشد. همدلی به عنوان توانایی قراردادن خود در موقعیت دیگران هم تعریف می شود.

مهارت همدلی در خانواده بین اعضا، والدین و فرزندان کمک می کند تا از دیدگاه یکدیگر مطلع شده و با نگاه دیگران به مسائل نگریسته و احساسات آن ها را درک کرد. همدلی تنها به مفهوم فهم مشکل یا شادی دیگران نیست بلکه شامل توانایی تجربه احساسی مشابه هم هست.
در این مطلب قصد داریم به راهکارهایی برای تقویت مهارت های همدلی برای والدین اشاره نماییم.
۱. سریع قضاوت نکنید.
یکی از موانع اصلی همدلی بین والدین و فرزندان این است که به قضاوت سریع و پیش فرض های ذهنی می پردازند. اغلب به دلیل تجربیات، باورها یا نحوه تربیت، بدون این که از دیدگاه طرف مقابل مطلع باشیم وی را قضاوت می کنیم.
به طور مثال، ممکن است وقتی یکی از اعضای خانواده رفتار متفاوتی دارد وی را مغرور یا بی احساس بدانیم. در حالی که شاید او تنها خجالتی بوده و یا تحت فشار است. برای غلبه بر این مانع، بهتر است آگاهانه تلاش کنید به جای قضاوت بیشتر سوال بپرسید و به حرف های فرزندان به دقت گوش کنید.

در ضمن والدین باید بپذیرند همیشه دیدگاه آن ها درست نیست و ممکن است شرایط دیگری هم باشد که از آن خبر ندارند.
۲. به نیازها و احساسات اطرافیان توجه کنید.
زندگی امروزی با سرعت بالایی که دارد اغلب مجالی برای تمرکز بر اطرافیان باقی نمی گذارد. در اکثر موارد فشار کاری، مسئولیت های خانوادگی یا مشغله روزانه مانع از این می شود که به احساسات و نیازهای اطرافیان خود توجه کنید.
به طور مثال والدین ممکن است به شدت درگیر کارهای روزمره باشند و فرصت گوش دادن به مشکلات فرزند را نداشته باشند. به منظور غلبه بر این مانع باید زمانی را برای ارتباط عمیق با فرزندان و همسر اختصاص دهید.
برنامه ریزی برای ایجاد اوقات کوتاه مدت ولی باکیفیت، مانند گفتگوهای صمیمی در طی روز یا گوش دادن به خواسته و نیازهای اطرافیان می تواند تاثیر مثبتی داشته باشد. تکنیک های مدیریت زمان و تمرین ذهن آگاهی بسیار کمک کننده هستند.
۳. به طور فعال گوش کنید.
گوش دادن فعال یکی از اصلی ترین مهارت ها برای تقویت همدلی والدین و فرزندان است. در این نوع گوش دادن، تمرکز کامل والدین به صحبت های طرف مقابل است. به جای اینکه منتظر شوید تا صحبت فرزند یا همسر تمام شود به کلمات، لحن صدا و احساساتی که منتقل می کند تمرکز کنید.

این روش شامل حذف عوامل حواس پرتی از جمله تلویزیون، موبایل یا افکار دیگر است. همچنین در صورتی که مطلب یا مسئله ای را کاملا متوجه نمی شوید سوالاتی روشن کننده بپرسید. مثلا می توانی بیشتر توضیح دهی یا حست در آن لحظه چه بود؟
مورد بعدی این است که احساسات خود را بروز دهید. برای نشان دادن درک خود از عباراتی مانند احساس می کنم این مسئله برای تو خیلی مهم است. یا به نظر می آید تجربه سختی داشته ای استفاده کنید تا طرف مقابل احساس امنیت و آرامش خاطر بیشتری نماید.
۴.به دیدگاه های متفاوت احترام بگذارید.
والدین باید بدانند همدلی مستلزم این است که بتوان دنیا را از دید اطرافیان و فرزندان دید و به تفاوت های آن ها احترام گذاشت. هر فرد دارای دیدگاه، تجربه و ارزش های خاص خود بوده که ممکن است با شما فرق داشته باشد.
به منظور پرورش این مهارت ذهن بازی داشته باشید و به جای تلاش جهت تغییر دیدگاه دیگران، آن ها را پذیرفته و سعی کنید درک کنید چرا این دیدگاه را دارند. مورد بعدی این که از پیش داوری خودداری کنید.
پیش از قضاوت فرزند ابتدا به داستان و دلایل او خوب گوش کنید. مطالعه و آشنایی با عقاید متفاوت کمک می کند تا انعطاف پذیری بشتری داشته و بهتر بتوانید دیگران را درک کنید.
قابل ذکر است هر چه والدین بتوانند به شباهت های خود با اطرافیان و فرزندان واقف شده و بیشتر بتوانند تفاوت ها را درک کنند و به آن احترام بگذارند امکان دستیابی به هماهنگی فکری و روانی بیشتری در خانواده بوده و این امر سبب ایجاد ارتباط همدلانه موفق تری می شود.
۵. هوش هیجانی خود را توسعه دهید.
هوش هیجانی مجموعه ای از توانمندی ها می باشد که در آن فرد می تواند انگیزه اش را حفظ کرده و در برابر ناملایمات و مشکلات پایداری نماید و تکانش های خود را کنترل کرده تا متناسب با موقعیت پاسخ مناسبی ارائه دهد.
لازم به ذکر است هوش هیجانی از مهارت های لازم برای همدلی به شمار می رود. این مهارت به والدین کمک می کند احساسات خود و اطرافیانشان را بشناسند و به درستی مدیریت نمایند. به منظور توسعه هوش هیجانی موارد زیر را در نظر بگیرید.

خودآگاهی تان را تقویت نمایید.
با شناخت احساسات خود، می توانید احساسات فرزندان و اطرافیان خود را بهتر درک کنید. نوشتن خاطرات روزانه یا مدیتیشن می تواند در این زمینه به شما کمک کند.
مدیریت احساسات را فرا بگیرید.
وقتی در یک موقعیت دشوار قرار می گیرد، پیش از واکنش دادن، چند لحظه ای صبر کرده و احساسات خود را مدیریت کنید.
تمرین همدردی داشته باشید.
حتی در مواقعی که به طور مستقیم درگیر نیستید، سعی کنید خود را جای فرزند بگذارید و احساسات او را تصور کنید.
هیجانات خود را کنترل کنید.
انتقال احساسات منفی به اطرافیان و عدم کنترل هیجانات از مهم ترین عوامل تخریب ارتباط همدلانه به شمار می رود. پژوهش ها نشان می دهد افرادی که دارای مهارت هیجانی می باشند و به سطحی از خویشتن داری رسیده اند، احساسات اطرافیان را بهتر می شناسند و برخورد موثری با آن دارند.
منبع : آرگا





















