سندروم کسلر همان زباله هایی می باشند که در بالای جو می باشند و هیچ رهی برای بازیافت و از بین بردنشان وجود ندارد. اولین فردی که ین موضوع را مطرح کرد دونالد کسلر بود از این رو نام این مشکل در فضا را سندروم کسلر گذاشتند و شما نیز اگر می خواهید در این زمینه اطلاعاتی بیش تر داشته باشید این بخش را از دست ندهید.
سندروم کسلر یک تهدید جهانی برای کره زمین
طبق گزارش هایی که از سوی سازمان ناسا منتشر شده است باید بدانید که بیش از بیش از ۲۳ هزار زباله در فضای بالای جو وجود دارد که می تواند نشان دهنده این باشد که تمامی آن ها ساخته دست بشر هستند و مهار این زباله ها تقریباً امکانپذیر نمی باشد و همین مورد یک تهدید جهانی برای کره زمین به شمار می رود. باید در نظر داشته باشید که اندازه های این قطعه های زباله ها در فضا گاهی به ۱۰ سانتی متر و حتی بیش تر نیز می رسد.
همچنین باید بدانید که آژانس فضایی اروپا نیز گزارشهایی را دریافت کرده که نشان داده بسیاری از فضاپیما ها از زیاد شدن برخورد با زباله ها در فضا مانند کابل های مسی، پوشاننده ها و کاور های لنز های دوربین و همچنین دستکش های فضانوردان و غیره اطلاع دادند. این موضوع امروزه به یک نوع هشدار تبدیل شده است زیرا در دهه اخیر این برخورد ها تا دو برابر بیش تر شده و این یک معضل جدید است که به آن سندروم کسلر گفته می شود.

این مورد در سال ۱۹۷۸ بیان شد و توسط محققی آمریکایی بود که توانست به این موضوع دست یابد. نام این فرد دونالد کسلر است. وی دانشمندی بود از سمت ناسا که سناریوی این مورد را مطرح کرد. باید در نظر داشته باشید که به گفته این دانشمند چگالی اشیا در مدار زمین کم و به اندازه ای که بالا می رود اگر دو مورد از این اشیا با یکدیگر برخورد داشته باشند آبشار هایی ایجاد می شود و در نهایت زباله های فضایی تشدید خواهند شد. همین مورد می تواند احتمال برخورد آن ها را شدید تر کرده و در نهایت این زباله ها روز به روز افزایش پیدا می کند.
یکی از بد ترین نتایج این سندروم این است که باعث می شود فعالیت های فضایی و ماهواره ای در یک مدار خاص غیر ممکن شود. کسلر طی تحقیقاتی که در سال ۲۰۰۹ کرد شنان داد که محیط و زباله ها ناپایدار هستند و این ناپایداری باعث می شود که تمام تلاش های انسان برای دستیابی به محیط محدود کاهش پیدا کرده و حتی اگر ین زباله ها رشد چندانی نداشته باشند باز هم تلاش های انسان بی فایده خواهد بود.
وقوع سندروم کسلر مانند ویژگی های یک دومینو می ماند. بنابراین دستیابی به محیط محدود زباله ها بدون از بین بردن آن ها غیر ممکن خواهد بود. همانطور که گفته شد این زباله ها ساخته دست بشر هستند و مهار کردن و از بین بردن آن ها دیگر در دسترس انسان ها نیست. جو بالای زمین دارای نام و محدوده خاصی برای فضانوردان می باشد. بنابراین بر طبق قوانینی که هوا و فضا دارد به محدوده ۱۶۰ تا ۲۰۰۰ کیلو متری بالای سطح زمین مدار پایینی گفته می شود که این محدوده برای ناسا بسیار اهمیت دارد و برای ارسال ماهواره های تحقیقاتی و انجام دادن کار های اکتشافی نظامی می باشد. در این محدوده و مداری که گفته شد حدوداً بیش تر از ۳۰۰ ماهواره در حال رصد کردن در بخش های نظامی و آب و هوا هستند.

باید اطلاع داشته باشید که وجود زباله در این مدار پایینی بسیار می تواند باعث نگرانی سازمان ناسا شود زیرا که کار ماهواره ها را مختل کرده و در حال حاضر حدوداً ۵۰۰۰ زباله در این مدار یافت شده است. اولین فردی که در مورد این زباله ها به ناسا هشدار دونالد کسر دانشمند آمریکایی بود که در مورد این موضوع تحقیق کرد و اطلاعاتی را جمع آوری کرد و نام این اثر به سندروم کسلر معروف شد. او در دهه ۷۰ میلادی درخواست داد تا برای جمع کردن زباله ها از فضا تدابیر های لازم اندیشیده شود ولی تاکنون هیچ اقدامی برای این موضوع انجام نشده است.
از میزان خطرناک بودن این زباله ها می توان به این مورد اشاره کرد که اگر یک زباله با یک فضانورد برخورد کند به راحتی منجر به مرگ و کشته شدن فضانورد شده و این مورد نه تنها برای فضانوردان بلکه که برای تمامی فضاپیما ها و ماهواره ها نیز خطرناک است و باعث ایجاد اختلال در کارایی و سامانه حرکتی شده و ممکن است احتمال سقوط آن ها را فراهم نمایند.
از بین بردن این سندروم
یکی از معضل هایی که امروزه ناسا به آن دست و پنجه نرم می کند سندروم کسلر است زیرا باعث ایجاد خطر های بسیار زیادی در مورد تمام فضانوردان و فضاپیما ها شده است و دانشمندان به دنبال راهکار هایی هستند تا بتوانند این موضوع را از بین ببرند و یا میزان خطر آن ها را به حداقل برسانند. اولین راهکاری که برای این موضوع پیشنهاد داده شد در ماه پیش توسط آژانس فضاپیمایی ژاپن بود که بیان شد در ایستگاه های فضایی لیزر هایی نصب شود تا این لیزرها بتوانند زباله های معلق و پراکنده را پیدا کرده و آن ها را بسوزاند.
اما از این طرح محققان ژاپنی چندان استقبال زیادی نشد و هنوز هیچ اقدامی در این زمینه انجام نشده است. بسیاری از کشور ها خواستار طرح پاکسازی در فضا هستند که این موضوع حدوداً ۲۵ سال زمان می برد. بر اساس این طرح که مطرح شده است ابتدا باید یک محدودیت زمانی ۵ ساله برای این کار در نظر گرفته شود تا بتوانند باله های خطرناک را از فضا خارج کنند.

همچنین کاوشگر فضایی وظیفه دارد که زباله های خودش را خود به خود از بین ببرد و همین کار باعث می شود تا دیگر زباله اضافه ای در فضا وجود نداشته باشد. بعد از اینکه ۵ سال تعداد زباله های خطرناک در فضا را کاهش باقی مانده تمامی زباله های موجود در بخش های مختلف فضا نیز جمع آوری خواهد شد و طبیعتاً علاوه بر این دو طرح و پیشنهاد راهکار های دیگری نیز وجود دارد که همه آن ها در حال بررسی هستند.
تمامی مسئولانی که در این زمینه در حال فعالیت هستند می دانند که خطرات ناشی از این موارد بسیار زیاد می باد و امکان تشدید آن ها نیز وجود دارد از این رو در حال بررسی هستند تا بتوانند راهی برای از بین بردن این زباله ها پیدا نمایند. این موارد از نظر سیاسی و نظامی و هواشناسی و … اهمیت بالایی دارد از این رو باید بهترین راه با کم ترین هزینه در نظر گرفته شود تا بتوانند این خطرات را تا حدودی مهار کرده و در نهایت هیچ کشوری نمی تواند نسبت به این مورد بی اعتنا باشد زیرا این مورد یک تهدید جهانی به شمار می رود. اگر از این مطلب رضایت داشتید در ادامه شما می توانید یک سری اطلاعات دیگری در مورد مشکلات جالب فضا نوردان و دانستنی های جالب درباره فضا نیز مشاهده نمایید و برای این کار کافی است تا از لینک های داده شده در این زمینه استفاده کرده تا بتوانید وارد صفحات مربوطه شوید.
منبع : آرگا





















