دسته ها
یکشنبه ۱ آذر ۱۴۰۵

توجه طلبی کودکان و رفتاری که والدین باید داشته باشند

  • کژال کوهستانیان
  • ۲۷ آبان ۱۴۰۲
  • ۰

توجه طلبی کودکان بخشی از دوران شیرین و شگفت انگیز کودکان می باشد، در واقع می توان گفت برخی از کودکان به این دلیل که راه آرام تر و مناسب تری برای بیان خواسته خود نیافته اند، به بروز این رفتار ها از خود تمایل نشان می دهند. یکی از اصولی ترین رکن ها در برآورده کردن نیاز های کودک توجه به رابطه خود با کودک می باشد، ایجاد یک رابطه پایدار اساس یک زندگی سالم خواهد بود.

توجه یک نیاز اساسی در انسان می باشد و کم توجهی می تواند، بسیار ناراحت کننده باشد. کودکان همواره برای رشد و پرورش خود به این توجه نیازمندند تا احساس امنیت و دوست داشته شدن در درونشان نهادینه شود و برای رسیدن به این خواسته تلاش می کنند. در این راه ممکن است کودکان به روش های نامطلوبی عمل کنند که خوشایند والدین و دیگر بزرگسالان نمی باشد، این نوع از توجه طلبی کودکان می تواند والدین را به این فکر بیاندازد که آیا با توجه بیش از حد در تربیت صحیح کودک خود شکست خورده اند و یا به او کم توجهی کرده اند؟ با ما همراه باشید تا از دلایل توجه طلبی و روش کنترل این این رفتار در کودکان آشنا شوید.

واکنش اغلب کودکان به کم توجهی والدین، یافتن راهی برای جلب توجه منفی می باشد. کم توجهی برای کودکان به معنی از دست دادن می باشد، حسادت همراه با اراک از دست رفته توجه یا عشق. به دنبال این احساس کودک به دنبال جلب کردن توجه والدین خود ممکن است رفتاری داشته باشد که شما را عصبانی یا ناراحت کند، در واقع در این لحظه کودک تنها به دنبال راهی است تا توجه سلب شده را نسبت به خود معطوف کند، حتی اگر به قیمت عصبانی کردن یا آسیب رساندن باشد! زمانی که کودک نتواند توجه مثبت را به خود جلب کند، به دنبال راهی برای جلب توجه منفی می باشد. در برخی موارد والدین احساس می کنند، اگر به کودک توجه کنند و به دنبال تحسین و تمجید فرزندشان باشند اصطلاحا فرزندشان لوس می شود و برای پیشگیری از این موضوع به قدری کافی به او توجه نمی کنند. توجه، عشق و تمجید باید به اندازه مطلوبی در لحظات زندگی دلبندتان جاری باشد و این احساس را کودک باید از هر دو والدین خود دریافت کند.

علت های بروز دادن توجه طلبی در کودکان

توجه طلبی کودکان

برخی از خانواده ها در پی این تفکر که توجه بیش از اندازه کودک را از مسیر تربیت صحیح دور می کند، تصمیم های نادرستی می گیرند، که نتیجه این تصمیمات کودک را از تامین برخی نیاز هایش محروم می کند. در پی برآورده نشدن این نیاز ها کودک رنجیده و ناامید می شود. باید به فرزندان خصوصا در سنین پایین به خوبی توجه کرد، البته رعایت اعتدال در این امر خیلی هم راحت نیست. توجه بیش از حد یا فراتر از حد انتظار و کم توجهی هر دو می تواند برای کودک یک عامل آسیب محسوب شود. در برخی موارد نیز کودکان برای جلب توجه از روش های نادرستی استفاده می کنند که با طرز رفتار صحیح با خواسته های کودکان توسط والدین می توان، از بروز مجدد این رفتار ها به مرور زمان پیشگیری کرد، به طوری که آسیبی متوجه احساسات لطیف کودک نشود.

ایجار صمیمیت با کودکان برای رفع نیاز به توجه

دلیل توجه طلبی در کودکان چیست؟

کودکان در مراحل رشد خود، خصوصا در سنین پایین به بزرگسالان به ویژه والدین خود بسیار وابسته می باشند، این که مدام به دنبال راهی برای جلب توجه این افراد باشند امری طبیعی می باشد. گاهی برای بروز توجه طلبی کودکان از روش های نامطلوبی چون بی حوصلگی، پرخاشگری، انزوا و تحریک پذیر بودن استفاده می کنند. بررسی نتایج انجام یک آزمایش در سال ۲۰۱۷ می تواند، جالب توجه باشد، طی این آزمایش مشخص شد، استفاده بیش از حد از فناوری تعامل والدین با کودکان را دچار اختلال می کند. نتیجه آزمایش نشان می داد زمانی که کودک احساس کند برای دست یابی به توجه و محبت والدین خود باید با فناوری رقابت کند، این نیاز را به شکل منفی بروز می دهد.

مشفول بودن به فناوری و بی توجهی به کودکان

تحقیقات انجام گرفته اثبات کرد، کودکان برای رسیدن به محبت و توجه والدین از رفتار های منفی چون داد زدن، پریدن میان صحبت بزرگسالان، سرپیچی از والدین، فرار کردن، هل دادن، کتک زدن و خرابکاری استفاده می کنند. فرزندپروری در حین مشغول بودن به فناوری منجر به عدم توجه مستقیم به کودک می شود و عوارضی چون پاسخگویی بدون توجه و حساسیت کمتر والدین، افزایش خصومت بین والد و فرزند، رفتار های مضر در کودکان و وقفه در تعاملات والدین و فرزند را در پی خواهد داشت. توجه طلبی کودکان برای دستیابی به توجه و محبت کافی از سمت والدین و همراه شدن با نوعی حس رقابت می تواند تاثیر نامطلوبی در شخصیت و رفتار های کودک داشته باشد، بهتر است توجه کافی خود را بنا به هیچ دلیلی از کودک خود سلب نکنید.

جلب توجه و بی حوصلگی

گاهی در اثر تنها ماندن طولانی برای ساعت ها در اتاق و نداشتن همبازی شاهد بی حوصلگی و کسلی در کودک می باشیم، در برخی مواقع نیز تکراری شدن سرگرمی های کودک می تواند عاملی در کاهش تعامل فرزند با محیط باشد، این دلایل می تواند به انجام رفتار های نامطلوب در کودک منتهی شود. با در پیش گرفتن راهکار های ساده مانند ایجاد تنوع در فعالیت و سرگرمی های کودک می توانید، این انرژی منفی کودک را در مسیر مثبت خرج کنید. بازی با همسالان و والدین می تواند در برطرف شدن نیاز های عاطفی به کودک کمک کند و باعث افزایش رشد و خلاقیت در کودک شود.

دلیل رفتار کودکان برای جلب توجه بیش از حد

آموزش قوانین برای کنترل توجه طلبی

توجه طلبی کودکان در برخی مواقع به انجام رفتار های ناپسند منتهی می شود، که این امر برای والدین ناراحت کننده می باشد، برای کنترل این وضعیت باید انتظارات و قوانینی را تعیین کنید و به فرزند خود یادآوری کنید که از او انتظار دارید تا در جهت این انتظارات رفتار کند و برای او پاداش و مجازات (متناسب با سن و عاری از خشونت و تندگویی) تعیین کنید. برای مثال هنگامی که کودک برای رسیدن به خواسته خود از فریاد زدن دست کشید و خواسته خود را منطقی بیان کرد، برای پاداش خوراکی محبوبش را برای او تهیه کنید و در به انجام رساندن این پاداش متعهد باشید، به دنبال این روش کودک متوجه خواهد شد، انجام برخی روش ها در خانواده مجاز و مورد قبول نمی باشد و در صورت فریاد زدن و پرخاشگری از خوراکی محبوبش محروم می شود و شما در اجرای پاداش و مجازات مصمم هستید، به مرور تلاش می کند تا در رفتار خود تغییر ایجاد کند، پیش از پایبند بودن به قوانین باید آن ها را تعیین و به سادگی برای او توضیح دهید و مانند یک بازی مهیج این انتظارات را دنبال کنید تا در ذهن کودک نهادینه شود.

ایجاد قوانین برای رفع توجه طلبی کودکان به شکل نادرست

با آموزش قوانین و پیروی از آن اولویت های خانواده مشخص می شود، کودک شما موجه می شود چه زمانی وقت مناسب بازی است و چه زمانی والدین به امور شخصی خود می پردازند، به یاد داشته باشید با تعیین زمان مشخص برای بازی باید به آن پایبند باشید و سرسری از این موضوع نگذرید. چنانچه فرزندتان شروع به برقراری ارتباط با شما کرد و شما به دلیل وجود مشغله ای قادر به پاسخگویی نبودید، نسبت به کودک پرخاشگر نباشید و در عوض با حفظ آرامش برای او شفاف سازی کنید که برای مدت زمان مشخصی به کار مشغول هستید و پس از آن می توانید با او صحبت یا بازی کنید. بهتر است زمان مورد نیاز را برای به انجام رساندن کار و فعالیت خود به خوبی برای فرزند خود مشخص کنید و تا فرا رسیدن زمان تعیین شده برای فرزند خود سرگرمی دیگری جایگزین کنید. نحوه صحیح برخورد با اشتباهات کودک در این زمینه به شما کمک خواهد کرد.

تعیین وقت مناسب برای بازی و پیشگیری از جلب توجه در کودکان

پیشگیری از تکرار

تکرار یک رفتار در کودک منجر به تثبیت آن رفتار برای دستیابی به نیاز خواهد شد، در صورتی که توجه کافی به کودک خود نداشته باشید و در مقابل کودک شما برای رسیدن به این محبت و توجه شما دست به انجام رفتار های منفی بزند، با مرور زمان این رفتار ها به بخشی از خلق و خوی کودکان تبدیل می شود. پیش از این که رفتار های پرخاشگرانه بخشی از عادات و رفتار های کودک شما را تشکیل بدهد، نیاز او را تامین کنید، تا توجه طلبی کودکان به پرخاشگری تبدیل نشود. باید گفت در همه زمینه ها پیشگیری بهتر از درمان است. بهتر است رفتار بزرگسالان به شکلی باشد، که کودک در موقعیتی قرار نگیرد که منجر به توجه طلبی شود.

پرخاشگری برای جلب توجه در کودکان

ارائه توجه مثبت

در تعریف توجه منفی باید گفت، زمانی که والدین با سر زدن رفتار منفی از کودک به او توجه می کنند، در واقع در حال ارائه توجه منفی به فرزند خود می باشند. بهتر است زمانی که کودک توجه طلب در حال بدرفتاری است به او توجه نکنید تا از رفتار نادرست خود دست بکشد. در مواقعی دیگر مخصوصا زمانی که کودک تلاش می کند رفتار بهتری داشته باشد، به او توجه مثبت نشان بدهید.

توجه مثبت شامل لبخند زدن، برقراری تماس چشمی، بغل کردن، توجه به علایق، فعالیت ها و دست آورد های کودک می باشد. توجه مثبت باعث می شود تا کودک احساس ارزشمند بودن داشته باشد و این امر شکل گیری تصویری سالم را در ذهن کودک ایجاد می کند، و از بروز توجه طلبی کودکان به شکل نادرست جلوگیری می کند، با ارائه توجه مثبت به کودک اعتماد به نفس کودک افزایش پیدا می کند و ارتباط والد با فرزند تقویت می شود.

ارائه توجه مثبت برای رفع توجه طلبی

برای ارائه توجه مثبت به کودک خود ذکر برخی نکات که در ادامه به آن می پردازیم می تواند موثر واقع شود. زمانی که کودک تلاش می کند تا با شما ارتباط برقرار کند، چنانچه مشغول به کار دیگری هستید، آن را متوقف کنید و به چشم های کودک خود نگاه کنید. فعالانه به صحبت او گوش دهید و به منظور متوجه شدن صحبت های او به درستی سر خود را تکان دهید، لبخند بزنید و واکنش های مناسب با بحث از خود نشان دهید، تلاش کنید تا سوالات بیشتری نسبت به آن موضوع از او بپرسید تا متوجه شود به صحبت های او علاقه دارید.

شاید فرزند شما عادت ندارد در مورد اتفاقات روزش با شما صحبت کند، یا در اثر بی توجهی به حرف های خود سکوت را انتخاب کرده است، شما باید تلاش کنید تا این عادت ها تغییر کند. به علایق کودک خود توجه کنید و سوالات مربوط به علایق او بپرسید تا شما را نسبت به موضوع علاقه مند ببیند و در پایان بیان تجربه هایش از او قدردانی کنید، که تجربیاتش را با شما به اشتراک گذاشته است تا اطمینان پیدا کند که حرف زدن با او برای شما لذت بخش بوده است. ارتباط مثبت با کودک سهم قابل توجهی در برطرف شدن توجه طلبی کودکان و بروز رفتار های نادرست دارد و در حل این مشکل بسیار کارساز خواهد بود.

منبع : آرگا

مطالب مرتبط
مطالب داغ
همچنین ببینید
مشاهده دیدگاه های این مطلب
دیدگاه های مطلب
۰ دیدگاه برای این نوشته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *