پرنده میش مرغ یکی از پرندگان زیبا در راسته میش مرغ سانان و خانواده هوبره محسوب می شود که در دشت های وسیع بدون درخت، دیمزارهای گندم، کشتزارهای حبوبات و علفزارها بیشتر دیده می شود. اگر علاقمندید با این پرنده سنگین وزن بیشتر آشنا شوید با ادامه مطلب همراه ما باشید.
همه چیز درباره میش مرغ؛ پرنده ای بزرگ و شگفت انگیز
میش مرغ پرنده ای از راسته میش مرغ سانان و خانواده هوبره می باشد که جثه بزرگی دارد و جزو سنگین ترین پرندگان دنیا محسوب می شود. این پرنده دشت های وسیع فاقد درخت، دیمزارهای گندم، کشتزارهای حبوبات و علفزارها را برای زیست انتخاب می کند.
اگر علاقمند هستید تا با پرنده میش مرغ که با اسامی چیرگ، چال یا خرچال هم شناخته می شود بیشتر آشنا شوید، پیشنهاد می کنیم تا انتهای مطلب همراه ما باشید.
ویژگی های ظاهری میش مرغ
پرنده میش مرغ با جثه بزرگ و بال های کشیده، سنگین ترین پرنده قادر به پرواز در دنیا می باشد. این پرنده زیبا با رنگ های حنای و قهوه ای غالبا در طبیعت دیده می شود. میش مرغ در نواحی کمر و پشت دارای پرهای حنایی رنگ است که در نزدیکی سینه رنگ پرها تغییر می کند و به پرهای سفید یا خطوط قهوه ای ختم می شود.
داشتن گردن و پاهای بلند از دیگر خصوصیات ظاهری این پرنده است. میش مرغ دارای بدنی قوی است که این مورد به فرم بدنی آن ها مربوط بوده و هنگام راه رفتن و بالا گرفتن گردن بسیار واضح است.
میش مرغ ها با این حرکت نسبت به محیط کنترل بالایی دارند و می توانند هر جایی را زیر نظر بگیرند تا خطری آن ها را تهدید نکند. البته بالاگرفتن گردن در این پرنده می تواند نشانگر آرامش، غرور و وقار هم باشد.
میش مرغ با گردن کشیده، بال ها و منقار پهن شناخته می شود. پاها بلند و قوی است و به سه انگشت ختم می شود که به خوبی برای دویدن خلق شده اند. رنگ پرهای پشت حنایی روشن با خطوط قهوه ای و سیاه است و در ناحیه شکم کاملا سفید رنگ می باشد.
ترکیب رنگ و نقش پر و بال پرنده سبب می شود استتار خوبی در محیط داشته باشد. فاصله دو سر بال پرنده نر بالغ ممکن است به 2-2/5 متر برسد. طول بدن در نرها یک متر و وزنی حدود 15 کیلوگرم دارند. طول بدن میش مرغ ماده حدود 70-80 سانتی متر است و وزن آن حدود 5-8 کیلوگرم می باشد.
میش مرغ نر و ماده شبیه هم هستند ولی جنس نر جثه بزرگتری دارد. میش مرغ نر بالغ نوار بلوطی رنگی زیر گردنش دارد. این پرندگان می توانند در طبیعت بین 15-20 سال عمر کنند.
ویژگی های رفتاری میش مرغ
این پرندگان از نظر رفتاری، منزوی هستند و از انسان دوری می کنند. میش مرغ در صورت احساس خطر خود را در میان پوشش گیاهی مخفی می کند و یا به سوی نقاط مرتفع پناه می برد و به دیده بانی می پردازد. میش مرغ فقط در صورت اجبار در این شرایط از طریق پرواز دور می شود.
میش مرغ ها راه رفتن را به پرواز کردن بیشتر ترجیح می دهند. این پرندگان نواحی خلوت و آرام را دوست دارند. از این رو از نواحی که انسان ها به طور منظم حضور می یابند دوری می کنند.
این پرنده چشم هایی تیزبین داشته و از فاصله دور می تواند خطر را متوجه شود. پرواز در فاصله 30-100 متری از سطح زمین و به طور منظم انجام می دهد. میش مرغ ها دوست دارند در دسته های چندتایی و جداگانه زندگی کنند.
در پاییز و زمستان گروه های نر و ماده به یکدیگر ملحق شده تا غذا را راحت تر به دست آورند. این پرندگان بی سر و صدا تنها در صورت وجود استرس و شرایط تنش زا صدایی از حفره بینی ایجاد می کنند.
تغذیه میش مرغ
این پرندگان همه چیز خوار هستند و در پاییز و زمستان رژیم گیاهخواری را بیشتر ترجیح می دهند. از این رو ساقه گیاهان، دانه غلات، جوانه های مرتعی و یونجه را مصرف می کنند. رژیم غذایی بهار و تابستانه میش مرغ، گوشت است و بیشتر تمایل دارد از حشرات و لارو آن ها، قورباغه، مارمولک و انواع جوندگان تغذیه کند.
منبع : آرگا
