رفتار با فرزند سرکش، داستان پر پیچ و خمی برای والدین بوده که آن ها را هر لحظه با چالش های متنوعی همراه خواهد کرد. فرزندی که قول به عملی ساختن تصورات خیال شده خود بسته و هیچگاه به فکر پای پس کشیدن نمی باشد. این لج و لجبازی ها زندگی والدین را چنان به مشکل بر خورد می دهد که دیگر امانی هم برای آن ها باقی نمی ماند.فرزند سرکش چگونه شخصیتی دارد؟
فرزند سرکش نیاز به برخورد شدید اما قاطعانه داشته، به صورتی که توجهات بسیاری را جلب می کند.
فرزند سرکش ناگهانی و کاملا بی اراده عصبانی شده و شروع به پرخاشگری می کند.
فرزند سرکش با اراده خود هر فعالیتی که دوست داشته باشد انجام می دهد.
فرزند سرکش از ارتکاب اشتباه هراسی ندارد.
فرزند سرکش همواره به فکر مدیریت و رهبری دیگران است.
فرزند سرکش عجول بوده و تمایل به برآورده سازی خواسته هایش در مدت زمان محدود دارد.
فرزند سرکش در اکثریت زمان احساس عصبانیت دارد.
دلایل رفتار سرکشی فرزند برای چیست؟

نشان دادن حقیقت کنترل و استقلال:
تمام فرزندان جدای از هر گونه جنسیتی نیاز به دستگیری استقلال زندگی خود دارند تا با اراده داشته شده به هر پیشآمدی کنترل داشته باشند. پس اجازه دهید تا آزادی بیشتری را در زندگی تجربه داشته باشند و این آزادی مقبولیت مسئولیت های بسیاری را طلب می کند.
کشف هویت:
با گذشت مسیر جریان رشد، فرزند هویت داشته خود را کشف می کند و تلاش دارد تا با پاسخ دهی به سوالات به درک فردیت خود دست یابد. درست هر زمانی که والدین برای فرزندان خود دست به کار نمی شوند نتیجه بروز رفتاری پرخاشگرایانه از سوی فرزندان وجود دارد.
سنجش شرایط:
فرزندان با بررسی روش های خاص به گونه ای باید عمل کنند تا از قابل قبول بودن رفتار خود اطمینان داشته باشند. امتحان کردن های مداوم، قدرت صبر را افزایش داده تا جایی که از ادامه دار بودن آن آزرده خاطر نمی شوند.
تسلیم مقابل فشار هم سن و سال ها:
برای سازگاری افراد به نسبت دیگر هم سن و سال ها نیاز به پذیرفته شدن از دیگران است. با این حال از مسیر خارج شده و دیگران را الگوی خود قرار داده تا دیگران به او نیز توجه نمایند.
جذب توجه:
به علت شلوغی زندگی والدین، فرزندان برای جلب توجه دست به هر کاری می زنند چون عدم بی توجهی منجر به خودزنی و ابراز سرکشی از سوی آن ها می شود.
مواجهه با مشکلی اساسی:
امکان پیشآمد تحریک سازی مشکلات اساسی به علت وجود بیان رفتار سرکش یافت می شود چون قلدری، اعتماد به نفس پایین و اضطراب. پس چون کودکان کم سن و سال رفتار نداشته باشید و برای رفع این مشکل از معلمین و مشاورین کمک بگیرید.
چگونگی برخورد و رفتار با فرزند سرکش

هیچ فرزندی کامل نیست پس از قضاوت دست بردارید:
فرزند هر خانواده ای کامل تر از فرزندان متولد شده دیگر نیست پس هرگز برای داشته ها و نداشته های فرزند قضاوتی در کار نداشته باشید.
افراد مقابل زمانی که شخصیت قضاوت گری را در نگاه شما احساس می دارند، دچار خفگی شده و به دنبال فرار از شما هستند.
برای رفتار با فرزند سرکش هم صحبتی داشته باشید:
اگر پشت هم با تکرار رفتار های لجبازانه فرزند خود ناراحت شدید، آن ها را در جریان بگذارید. این هم صحبتی ها شاید تاثیری به روی فرزند شما نداشته باشد اما حداقل از زشتی آن آگاه می شود. آرام و سنجیده باشید تا در موقعیتی مناسب با هم صحبتی به بهبود روابط والد فرزندی خود بپردازید.
با تنبیه همه امتیازات زندگی را از فرزند نگیرید:
اگر با رفتار های زشت سرکشانه فرزند خود را تنبیه کرده اید، پس سعی کنید تا در لحظاتی کوتاه با او هم صحبتی داشته باشید. برای مثال اگر او را از بازی های هوشمند محدود ساخته اید، برای بازگشت زمان های مشخصی را تعیین نمایید.
با روش های مناسب با فرزند بحث کنید:
فرزندان سرکش درکی از زندگی ندارند و گاهی این رفتار را تا جایی ادامه می دهند که دیگران را با دردسر رو در رو می کنند. این شورش ها مرحله ای از رشد بوده که با بحثی عاقلانه می توان از عصبانیت فرزند کم کرد.
فرزند را از عواقب رفتار سرکشانه آگاه سازید:
اگر فرزند در طول خانه متوجه باشد که هر رفتار زشتی از او چه عواقبی به دنبال دارد، کمی از شیطنت هایش کم خواهد کرد.
به دنبال درمانگر برای درمان فرزند سرکش خود باشید:
برخورد و تکرار تذکرات به فرزند سرکش برای هر والدی مرحله سخت و دردناکی است. اما درمانگر با روحیه آرام خود، فرزند را به بهبودی روانی سوق می دهد و با راهنمایی های اثر بخش او را به زندگی امیدوار خواهد ساخت.
صبور باشید و آرامش را حفظ نمایید:
با هر تکرار اشتباهی از سوی فرزند، صبر پیشه کنید و در آرامشی بی حد و مرز رفتاری مناسب از خود به او نشان دهید. چون هیچ رفتار پر خشونتی، نتیجه آنی و مثبت نخواهد داشت، صبر کنید و رفتار مناسبی از خود به فرزند نشان دهید.
همراه و پشتیبان باشید:
تنها راه کلیدی از چگونگی مراقبه با فرزندان سرکش، حمایت از آن ها می باشد. فرزند در این مرحله از زندگی بیشتر از هر زمان دیگری به رفتار های محبت آمیز والدین خود نیاز دارد و شما نیز با درک کامل همراه او بمانید.
نکات دیگر از چگونگی برخورد با فرزند سرکش از سوی والدین
با فرزند سرکش بحث نداشته باشید و همچون شنونده ای با فهم، برای برقراری با او حذف بزنید و صحبت هایش را گوش دهید چون ارتباط گیری دو طرفه است و نباید در مسیری جدای از هم پیش برود.
از دعوای فرزند سرکش دست بردارید، رفتار تنبیهی شما به فرزند اجازه می دهد تا او هر رفتار دیگری را از خود داشته باشد.
به فرزند گزینه های محدود برای انتخاب پیشنهاد دهید تا از میان آن ها یکی را انتخاب کند، در این صورت او یاد می گیرد که برای نیاز هایش رفتار منطقی تر نشان دهد.
برای متقاعد سازی فرزند، بهتر است هر دو والد با یکدیگر هم عقیده و هم نظر باشند چون اگر فرزند مخالفتی بین دو والد خود مشاهده کند، دیگر گوشی برای شنوایی حرف های آن ها نخواهد داشت.
برای انتقال احترام از کودک به سوی والد بهتر است والدین نیز به فرزندان خود احترام بگذارند و برای ارتباط گیری در اجتماع ورژن مثبتی به دیگران از خود نشان دهند.
برای تخلیه انرژی پرخاشگری فرزند خود زمان بگذارید تا او با انرژی مثبت تری به سوی شما بازگشت داشته باشد.
برای درک و کاهش رسانی درصد خشم فرزند سرکش در موقعیتی مناسب با او به گفت و گویی ملایم بپردازید.
الگوی هر فرزندی برای رشد، پدر و مادر او هستند. پس توصیه می شود برای پیشگیری از ابتلای فرزند به رفتار پر خاشگرایانه والدین با یکدیگر جدال و دعوای لفظی و بدنی نداشته باشند.
برای توجه به شناخت فرزند خود تعامل بیشتری با او برقرار سازید. بیشتر با او وقت بگذرانید و بیشتر با او هم صحبت شوید.
با ایجاد فضایی مثبت برای رشد فرزند، او را با تغییر عکس العمل های خود شادمان سازید.
انواع راه های پیشگیرانانه از بروز سرکشی فرزند در خانواده

هر فرزندی با رسیدن به سنین بالاتر از رشد برای دستیابی به نیاز های آرزو شده خود رفتار های پر خاشگرایانه نشان می دهد تا اینگونه زندگی را در کنترل خود به دست بگیرد. برای پاسخ به این رفتار به فرزند توضیح دهید که خشونت او برای کسی قابل قبول نبوده و همه در خانه به دنبال آرامش و امنیت هستند.
هنگام زنگ خطر بروز رفتار های سرکشی از سوی فرزند، از او دوری کنید و پس از آرام شدن با او به هم صحبتی بنشینید تا کمی با استایل زندگی سالم آشنا شود و از تکرار رفتار خشونت آمیز و نامحترمانه دست بکشد.
قضاوت فرزند به او احساس دیده نشدن و مورد درک خیال نشدن منتقل می کند و اینگونه او با حالت خشونت آمیز سعی به پاسخ رفتار اشتباه والدین خود می کند. اگر باز هم فرزند تلاشی برای اصلاح رفتار خود نداشت، بهتر است سرزنش کردن او را نیز کنار بگذارید، چون اشتباه از سوی والدین او می باشد.
هیچگاه همچون پدر بزرگ یا مادر بزرگ ها به فکر نصیحت کردن فرزندان خود نباشید. در ازای این کار، او را درک کنید چون نصیحت منجر به شکل گیری حالت تدافعی او شده و خشونت بسیاری را از خود بروز می دهد. برای حل مشکل با فرزند هم صحبتی کنید تا هر دو به نتیجه ای دلخواه مشترکانه برسید.
برای ارتباط گیری موثر تر به صحبت های یکدیگر گوش دهید و به احساسات یکدیگر احترام بگذارید. چون احساس درک شدن و شنیده شدن باعث می شود فرزند به والد خود نزدیک تر شده و به احساس امنیت دست پیدا کند.
در پایان برای آگاهی از موضوعات رفتار با نوجوان سرکش، راهکار های مقابله با لجبازی کودک و ارتباط با افراد عصبی مقالات لینک شده را مطالعه نمایید.
منبع : آرگا





















