دسته ها
چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵

محلول موضعی میرتکس موثر در درمان آفت دهان و تبخال

  • شیوا فهیمی
  • ۱۷ بهمن ۱۴۰۰
  • ۰

محلول موضعی میرتکس باریج اسانس برای درمان آفت و تبخال موثر می باشد. این محلول در ضدعفونی کردن زخم ها، رفع تحریکات مخاط دهان و رفع زخم های دهان مفید خواهد بود. در این مطلب بیشتر با محلول موضعی میرتکس باریج اسانس آشنا می شوید.

آفت و تبخال از ضایعات دهانی آزار دهنده است که با درد و سوزش همراه می باشد. برای درمان این ضایعه می توان از محلول موضعی میرتکس برند باریج اسانس کمک گرفت. این محلول موجب کاهش مدت سوزش و طول دوره زخم و آفت دهانی می شود.

محلول موضعی میرتکس باریج اسانس

محلول موضع میرتکس باریج اسانس برای درمان آفت و تبخال موثر می باشد. این محلول در شستشو و ضدعفونی کردن زخم ها، برطرف کردن تحریکات مخاط دهانی و بهبود زخم های دهان تاثیر شایانی دارد. محلول موضعی میرتکس سبب کاهش شدت درد و اندازه زخم آفت می شود. استفاده از این محلول در کاهش مدت سوزش و طول دوره زخم آفت مینور موثر بوده ضمنا به بهبود آفت دهان و تبخال کمک می کند.

 ترکیبات محلول موضعی میرتکس شامل ۱ و ۸ سینئول، آلفا- پینن، لینالول، لیمونن، میرتنیل استات بوده و بر اساس وجود ۱۵-۹ میلی گرم ۱و۸ سینئول در هر میلی لیتر فراورده می باشد. این محلول که محصولی از برند خوش نام باریج اسانس است، دارای عصاره گیاه مورد بوده که این گیاه می تواند به بهبود زخم های دهانی و تبخال ها کمک نماید و مانع از تجمع عوامل بیماری زا در این نواحی شود.

در یک آزمایش بالاینی دوسو بیخبر با شیوه نمونه برداری مستمر، ۱۳۷ بیمار مبتلا به آفت دهان به ترتیب مراجعه در ۳ گروه محلول مورد ۵ درصد (A)، محلول مورد ۱۰ درصد(B)، محلول دارونما (C)، از روز مراجعه تا یک روز پس از التیام کامل ضایعه، هر روز ۵-۶ بار ۱۰ قطره از محلول مذکور را روی یک تکه پنبه کوچک آغشته و مدت ۳۰-۲۰ ثانیه روی ضایعه آفت قرار دادند.

حداقل یک هفته پس از شروع درمان، بیماران دوباره مورد معاینه کلینکی قرار گرفته و مدت زمان قطع سوزش و بهبودی کامل ضایعات از هنگام شروع درمان در پرسشنامه افراد ثبت شد. مطابق نتایج این پژوهش، متوسط مدت زمان قطع سوزش و بهبودی کامل ضایعات آفتی مینور در گروه A با گروه B,C تفاوت معنی داری داشت.

پژوهشگران نتیجه گرفتند محلول مورد ۵ درصد در کاهش مدت سوزش و طول دوره زخم آفتی مینور موثر واقع شده است. در این بررسی هیچ نوع اثر سمی یا عارضه جانبی ناشی از محلول مورد گزارش نشد.

آفت دهان و تبخال

آفت دهان یکی از شایع ترین ضایعات دهانی می باشد که به شکل یک یا چند زخم محدود به مخاط دهان که دردناک و عود کننده می باشد، ظاهر می شود. اوج شیوع فصلی آفت دهان مربوط به فصل بهار و زمستان است که تقریبا ۲۰ درصد کل جمعیت در هر مقطع زمانی به این ضایعه مبتلا می شوند.

عوامل ایجاد کننده آفت به دو گروه اتیولوژیک (نظیر عوامل باکتریایی، ویروسی، اختلال ایمنولوژیک، ژنتیک، کمبود آهن و ویتامین های گروه B ) و تسریع کننده( نظیر عوامل آلرژیک، روانی، تروما، شرایط هورمونی و …) طبقه بندی می شوند. درمان موفق آفت مستلزم تشخیص درست، شناسایی و کنترل عوامل موثر در بروز آفت جهت کاهش گسترش ضایعه، درد یا طول دوره زخم ها می باشد ولی به دلیل مشخص نبوده عوامل ایجاد کننده و علامتی بودن درمان های موجود، رویه درمانی معمولا رضایت بخش نمی باشد.

با عوامل ایجاد کننده آفت دهان که آشنا شدید، عامل ایجاد تبخال نیز ویروسی به اسم هرپس سیمپلکس است که با استفاده از محلول موضعی میرتکس که حاوی گیاه مورد می باشد به خوبی درمان خواهد شد. عواملی مانند تابش زیاد نور، تب، استرس، قاعدگی و .. سبب تحریک ویروس مذکور و بروز تبخال می شود.

برخی افراد ممکن است در سال یک یا دوبار تبخال بزنند و برخی ممکن است هر ماه به این موضوع دچار شوند.قابل ذکر است تبخال اغلب روی لب ایجاد می شود ولی آفت در داخل دهان بروز می کند. و آفت ارتباطی با ویروس تبخال نداشته و مسری نیست.

گیاه مورد

ماده اصلی استفاده شده در محلول موضعی ۱۵ میلی لیتری میرتکس، عصاره گیاه مورد می باشد. این گیاه با خواص ضد عفونی کنندگی، سالهاست که در بهبود التهاب و عفونت های دهانی مورد استفاده قرار گرفته می شود. همچنین گیاه مورد خاصیت ضد میکروبی و ضد ویروسی بالایی دارد و با غنی بودن از ویتامین C در التیام زخم های داخلی موثر است.

بزرگترین نگرانی در هنگام بروز زخم های دهانی، تجمع عوامل بیماری زا در این زخم ها و عفونت آن ها است. باید اشاره کرد گیاه مورد به دلیل خواص ضد میکروبی، ضد قارچی، ضد باکتری خود از فعالیت همه عوامل بیماری زا جلوگیری کرده و موجب التیام زخم ها می شود.

ضمنا محلول مذکور، خواص ضد التهابی داشته که مانع از بروز ورم دهان و لثه می شود. در هنگام بروز زخم و آفت دهان، مخاط دهان می تواند با تحریک زخم، این عارضه را تشدید کند. اما محلول موضعی میرتکس با خنثی سازی اثر مخاط، کاهش سوزش زخم و التهاب دهان و لثه را موجب می شود.

از این رو در کوتاه ترین زمان ممکن می توان بهبود زخم، آفت و تبخال را شاهد بود. باید اشاره نمود که این محصول گیاهی، عوارض جانبی به همراه نداشته چرا که با استفاده از قدرت طبیعت و عصاره های دارویی به درمان عفونت دهانی می پردازد. اسانس گیاه مورد اثرات آنتی باکتریال و میکروبیال داشته و در طب ایرانی به استفاده از آن در شستشو و ضد عفونی کردن زخم ها، تسکین درد دندان و رفع سستی لثه ها و زخم های دهانی اشاره شده است.

ویژگی های محلول موضعی  میرتکس

این محلول با ویژگی هایی همچون کاهش مدت سوزش و طول دوره زخم آفتی مینور، کاهش شدت درد و اندازه رخم آفتریال رفع تحریکات مخاط، درمان آفت دهانی عود کننده، درمان آفت دهان و تبخال، ضد عفونی کننده و رفع زخم دهانی همراه است.

نحوه و نکات مصرف مصرف محلول

محلول موضعی میرتکس برای درمان آفت خفیف موثر است. روزی ۵ تا ۶ بار حدود ۱۰ قطره از محلول را روی یک تکه پنبه کوچک ریخته و حدود ۲۰ تا ۳۰ ثانیه روی ناحیه ضایعه قرار دهید. و بعد دهان را بشویید. با میزان توصیه شده و نحوه مصرف صحیح، این محلول هیچ عوارضی ندارد.

در مورد مصرف این محلول باید نکات زیر را رعایت کنید.

  • پیش از شروع مصرف محلول، با پزشک یا داروساز مشورت نمایید.
  • اگر همزمان با شروع نشانه های آفت از این محلول استفاده شود، اثربخشی بالاتری دارد.
  • این محلول نباید در دوران بارداری، شیردهی، کودکان و بیماران مبتلا به سرطان مصرف شود.
  • حس سوزش بعد از مصرف دارو طبیعی بوده و معمولا با قرار دادن پنبه آغشته به این محلول روی ضایعه، ابتدا احساس سوزش و بی حسی موقت پدید می آید.

  • دقت کنید که پنبه آغشته به محلول میرتکس بیش از زمان توصیه شده روی ضایعه قرار نگیرد.
  • مشابه همه داروها، محلول موضعی میرتکس را دور از دسترس اطفال نگه دارید.
  • بلافاصله پس از مصرف دارو، درب آن را محکم بسته و دور از نور، در دمای ۱۵-۳۰ درجه سانتی گراد نگهداری شود.
  • این محلول استاندارد شده بر اساس وجود ۱۵-۹ میلی گرم ۱و۸ سینوئل در هر میلی لیتر فراورده می باشد.
  • از خوردن محلول اجتناب نموده و بعد از مصرف موضعی، ناحیه ضایعه را شستشو دهید.
  • مصرف بیش از حد محلول ممکن است سبب سوزش بیشتر ناحیه ضایعه، سرگیجه، تهوع و استفراغ گردد.
  • این محلول در صورت التهاب مجاری گوارشی، صفرایی، بیماری های کبدی منع مصرف دارد.

برای آشنایی با موارد مصرف محلول های ماینوکسیدیل، اریترومایسین و کلیندامایسین روی لینک ها کلیک کنید.

منبع : آرگا

مطالب مرتبط
مطالب داغ
همچنین ببینید
مشاهده دیدگاه های این مطلب
دیدگاه های مطلب
۰ دیدگاه برای این نوشته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *