قرص سفکسیم یک آنتی بیوتیک است که در درمان عفونت های تنفسی و ادراری کاربرد دارد. علاوه بر این در درمان بسیاری از بیماری های عفونی از این دارو استفاده می شود که ما در این مقاله از اطلاعات جامع این قرص برای شما خوبان نوشته ایم.

آنتی بیوتیک ها تقریبا می شود گفت که پر مصرف ترین دسته دارویی در درمان انواع عفونت ها هستند و از آن جمله می توان به قرص سفکسیم که یک آنتی بیوتیک قوی در درمان عفونت های باکتریایی مانند عفونت پوستی و ادراری، استفاده می شود.

قرص سفکسیم چیست؟

از قرص سفکسیم برای درمان عفونت در افرادی که تحت عمل جراحی قرار گرفته و مستعد ابتلا به عفونت هستند، استفاده می شود. زیرا این قرص یک آنتی بیوتیک قوی در درمان طیف گسترده ای از بیماری های عفونی باکتریایی مانند عفونت های تنفسی، ادراری، پوستی، مفاصل و استخوان، بافت نرم و … کاربرد دارد.

اشکال دارویی این قرص:

سفکسیم به شکل قرص های ۲۰۰ و ۴۰۰ میلی گرمی و سوسپانسیون در دسترس عموم برای مصرف قرار دارد.

موارد مصرف این قرص:

از قرص سفکسیم در درمان مشکلات نام برده شده در زیر استفاده می شود:

  • تشدید حاد برونشیت مزمن
  • پنومونی
  • عفونت مجراهای ادراری
  • عفونت گوش میانی
  • درمان سینوزیت
  • درمان فارنژیت
  • تانسیلیت
  • عفونت های نشات گرفته از سالمونلا و شیگلا
  • سوزاک
  • پیشگیری از عفونت

قرص سفکسیم چیست؟

عوارض دارویی:

کبودی یا خون ریزی غیر طبیعی، درد مفاصل، اسهال، درد شکمی، تهوع و استفراغ، زخم های دهانی و یا زبانی، خارش و یا ترشح واژن، ایجاد پلاکت های سفید در دهان و یا بر روی دندان از جمله عوارض ناشی از مصرف قرص سفکسیم می باشد.

تداخلات دارویی این قرص:

این دارو را هیچگاه به همراه کاربامازپین، وارفارین، سالیسیلات ها، پروبنسید، ایبوپروفن و آسپرین به طور همزمان مصرف نفرمایید.

موارد مصرف قرص سفکسیم

هشدارهای دارویی این قرص:

یک واکنش آلرژیک نادر به مصرف قرص سفکسیم به نام آنافیلاکسی وجود دارد که نیازمند مراقبت های ویژه و فوری می باشد. از آن رو که آنافیلاکسی به سرعت پیشرفت می کند در صورت احساس تورم لبها و اطراف چشم، بثورات جلدی، کهیر، تورم های پوستی، تب، غش ناگهانی، تند شدن ضربان قلب، مشکل تنفسی و یا خس خس سینه، بلافاصله مصرف این دارو را قطع و با مرکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید.

نحوه و مقدار مصرف قرص سفکسیم

نحوه و مقدار مصرف این دارو:

مصرف این دارو کاملا بسته به نظر پزشک می باشد اما به طور معمول سفکسیم ۲۰۰ در بزرگسالان هر ۱۲ ساعت یک بار و سفکسیم ۴۰۰ هر ۲۴ ساعت یک بار استفاده می شود. بهتر است برای کودکان شش تا یازده سال از سفکسیم به شکل سوسپانسیون خوراکی مصرف شود. زیرا ۲۰۰ میلی گرم از این دارو برای این سن مناسب نیست. دوز پیشنهادی مناسب برای این رده سنی ۸ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن آنها در روز به شکل تک دوز و یا دو دوز جداگانه می باشد.

هر آنچه لازم است از اطلاعات دارویی قرص سفکسیم بدانید

توجه مهم:

دقت داشته باشید که طول مدت درمان و دوز تجویز شده این قرص برای هر شخص و همچنین هر سن و وزنی و نوع بیماری اشخاص متفاوت است. و  این دارو را باید با دستور پزشک به همان شیوه ای که تشخیص وی است در یک دوره کامل درمان برای بهره وری مصرف کرد.

توصیه های دارویی قرص سفکسیم

توصیه های مهم در مصرف این دارو:

قبل از اینکه شروع به مصرف این دارو بفرمایید، نکات زیر را مورد توجه قرار دهید:

  • در اشخاص مسن و افرادی که نارسایی کلیوی دارند باید این دارو بر حسب کنترل دوز مصرف شود.
  • تاثیرات مثبت و منفی این دارو در کودکان زیر شش ماه هنوز مشخص نشده است.
  • استفاده از سفکسیم می تواند منجر به تاثیر مثبت کاذب در تست قند خون شود.
  • بعد از مصرف هر عارضه ای را تجربه کردید، حتما به پزشک اطلاع دهید.
  • سوسپانسیون خوراکی آن تا ۱۴ روز قابل استفاده است و می توانید بیرون از یخچال هم آن را نگهداری کنید.

هشدار های مصرفی قرص سفکسیم

  • از این دارو هم به شکل ناشتا و هم به همراه غذا می توان استفاده نمود.
  • دوره درمان با استفاده از این دارو باید نکمیل شود حتی اگر در خود نشانه های بهبودی را می بینید. زیرا قطع دارو قبل از اتمام دوره درمان احتمال بازگشت علائم بیماری را حتی به شکل بدتر به همراه دارد.
  • اگر یک نوبت از مصرف دارو را فراموش کرده اید به محض اینکه به خاطر آوردید، آن را بخورید مگر اینکه نوبت بعدی دارو فرا رسیده باشد که نیاز به دو برابر نمودن دوز دارو نیست و طبق برنامه به مصرف آن بپردازید و آن یک نوبت را بی خیال شوید.
  • اگر بعد از گذشت سه روز از مصرف این دارو احساس بهتر شدن نکردید حتما با پزشک خود این مسئله را در جریان بگذارید.
  • از این قرص در دوران شیر دهی استفاده نفرمایید.
    عوارض قرص سفکسیم

از هیچگونه دارویی که چه قرص، چه شربت و چه آمپول بدون تجویز پزشک و سرخود استفاده نکنید و در صورت مشاهده هر یک از عوارض نام برده شده حتما به پزشک خود مراجعه کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.